
Στην Ελλάδα, δεν υπάρχει ακόμη νομικό πλαίσιο για τη χρήση της. Οπότε, οι κάμερες εμπίπτουν στη νομοθεσία χρήσης που τα όριά τους ορίζονται από την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Συνεπώς χρειάζεσαι άδεια για να καταγράψεις και να χρησιμοποιήσεις υλικό από μια κάμερα DVR.
Από προσωπική εμπειρία, είχα πάει για μπάνιο με φίλο μου, τον τράβαγα φωτογραφίες με μια Action Camera μέσα στην θάλασσα, και για καλή μας τύχη από πίσω του, και ας ήταν θολά τα πλάνα, φαινόταν μια μηχανή που αργότερα τράκαρε το αυτοκίνητο του, έσπασε το φανάρι και έφυγε. Κατάφερα και είδα την πινακίδα, μιλήσαμε με το 100 και ασφαλιστική, ο τύπος έλεγε ότι δεν ήταν καν εκεί την ημέρα αυτήν, με το που δείξαμε την φωτογραφία και ότι μπορούμε να κινηθούμε νομικά, την επόμενη μέρα έκανε δήλωση με αποδοχή. Που θέλω να καταλήξω, ναι ούτε εγώ μπορούσα να παρουσιάσω κάποιο στοιχείο, αλλά ήταν αρκετό για να τον πιέσω να κάνει δήλωση όπως τον συμβούλεψε ο ασφαλιστής του, για να αποφύγει το δικαστήριο.
Κατανοητό το επιχείρημα και συμφωνώ απόλυτα. θα ήθελα να προσθέσω ότι αν τελικά η προστασία της ιδιωτικής ζωής είναι το κύριο κριτήριο, τότε ίσως εξαρτάται και από την κάθε περίπτωση, ανάλογα με τη λήψη (αν υπάρχουν πρόσωπα, εγγύτητα και γωνία λήψης, καθαρότητα κλπ)
κόψε το βίντεο σε 3 φωτογραφιές 1.) 2 δευτερόλεπτα πριν την σύγκρουση.2.)την ώρα της σύγκρουσης και 3.) λίγο μετά την σύγκρουση. Τύπωσε τα σε Α4 απλό φωτοτυπικό χαρτάκι και ενημέρωσε την ασφαλιστική του άλλου... αν δεν κάνει δήλωση στείλε τις στον δικηγόρο σου.Τέλος .χωρίς πολλά λόγια και άστους να ψάχνονται όλοι...
Τα δικαστήρια στην Ελλάδα,ειδικά τα πρωτόδικα μονομελή εν έτη 2023 δεν έχουν καν την τεχνική δυνατότητα να προβάλουν βίντεο στην αίθουσα, άρα το μεγαλύτερο πρακτικό πρόβλημα είναι αυτό.
Η λύση είναι να τυπώσεις τα καρέ του βίντεο σε φώτο και να τα παρουσιάσεις σαν φωτογραφικά τεκμήρια, αυτά τα δέχονται (ή επιβάλετε να τα δεχτούν, αν δεν έχει πέσει λάδωμα από την ασφαλιστική του άλλου) κανονικά.
Στο νομικό κομμάτι τώρα, αν και η νομοθεσία τυπικά απαγορεύει την καταγραφή τρίτου χωρίς την συγκατάθεσή του, σε περίπτωση ατυχήματος ισχύει η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή το δικαίωμά σου να αποδείξεις την αθωότητα σου (μέσω της "παράνομης" καταγραφής) υπερισχύει του δικαιώματος αυτού που σε τράκαρε στην μη καταγραφή του, άρα τα όποια στοιχεία από την "παράνομη" κάμερα επιβάλλεται να γίνουν δεκτά οπότε αν ο δικηγόρος σου έχει διάθεση να το κυνηγήσει είσαι και από εκεί καλυμμένος.
θα ήθελα να πιστέψω αυτά που γράφεις, όμως δεν είμαι σίγουρος πως ισχύουν.
δυστυχώς είμαστε στην Ελλάδα με αρκετούς γελοίους νόμους.
Το άρθρο περί "αναλογικότητας" βρίσκεται μέσα στο σύνταγμα, και την νομιμοποίηση της καταγραφής από εσένα για την προάσπιση του "έννομου συμφέροντός" σου, μου την γνωστοποίησε ο συνήγορος του πολίτη μετά από δική μου σχετική ερώτηση.
Μπορείς κι εσύ φυσικά να στείλεις ερώτημα στον συνήγορο του πολίτη ή απλά να ρωτήσεις έναν δικηγόρο που όμως έχει την απαραίτητη εμπειρία στο θέμα.
Αν ισχύει κάτι διαφορετικό εννοείται πως θα ήθελα να το γνωρίζω!
Εγώ έστειλα βίντεο από τη δική μου κάμερα στην Τροχαία Αττικής, που ένα αμάξι μπροστά μου προσπέρασε άλλα αμάξια πάνω σε διπλή διαχωριστική, μετά μπήκε Βάρης Κορωπίου, πέρασε 3 κόκκινα φανάρια στη σειρά (από στάση, όχι βαθύ πορτοκαλί που λέμε), έκανε αρκετές επικίνδυνες σφήνες, και τελικά έκανε αναστροφή παράνομα στη Βάρη.
Είχε κίνηση και κάθε λίγο τον προλάβαινα παρόλες τις ταρζανιές !!! :-)
Τους έγραψα ότι ο οδηγός είναι επικίνδυνος και θέλει μάζεμα.
Μου απάντησαν ότι δεν επιλαμβάνονται και ότι η Τροχαία επιλαμβάνεται μόνο επ' αυτοφόρω.
Γενικά ο καθένας κάνει ότι γουστάρει.
Ισχύει, είχα στείλει ανάλογη φωτογραφία από εγκληματία που είχε αφήσει το νήπιό του να σκαρφαλώσει στην πίσω εταζέρα και αυτός πήγαινε με 120 χιλιόμετρα στην Αττική Οδό. Μου απάντησαν ότι η παράβαση πρέπει να βεβαιωθεί επ' αυτοφώρω από αστυνομικό όργανο.... Γενικά οι γελοίοι νόμοι που έχουμε τους δένουν τα χέρια...
Θα συμφωνήσω μαζί σου και θα προσθέσω. Τους γελοίους νόμους τους νομοθετούν γελοίοι πολιτικοί, που τους εκλέγουν γελοίοι ψηφοφόροι και καταντάμε να έχουμε γελοία δημοκρατία. Με αυτή τη λογική, αν καταγράψει μια κάμερα έναν εμπρηστή, να βάζει φωτιά, τι νόημα έχει αν πρέπει να τον συλλάβουν επ αυτοφώρω; Εκτός κι αν υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά!
Ο εμπρησμός είναι αυτεπάγγελτα διωκόμενο ποινικό αδίκημα. Η παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη δεν είναι (ακόμη).
Ο νόμος που ισχύει σήμερα είναι ο 4624/2019, κωδικοποιημένος με τον 5043/2023, που είναι ουσιαστικά η ελληνική εφαρμογή του ευρωπαϊκού GDPR. Το άρθρο 2 περιέχει μια πολύ βασική εξαίρεση στο πλαίσιο εφαρμογής του νόμου:
Οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται στην, εν όλω ή εν μέρει, αυτοματοποιημένη επεξεργασία δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, καθώς και στη μη αυτοματοποιημένη επεξεργασία τέτοιων δεδομένων, τα οποία περιλαμβάνονται ή πρόκειται να περιληφθούν σε σύστημα αρχειοθέτησης από:
α) δημόσιους φορείς ή
β) ιδιωτικούς φορείς, ΕΚΤΟΣ και εάν η επεξεργασία πραγματοποιείται από φυσικό πρόσωπο στο πλαίσιο αποκλειστικά προσωπικής ή οικιακής δραστηριότητας.
Αυτό σημαίνει ότι η καταγραφή δημόσιου χώρου που δεν παραβιάζει την προσδοκία ιδιωτικότητας τρίτου (π.χ. με τηλεφακό) είναι νόμιμη εφόσον η καταγραφή προορίζεται για προσωπική χρήση. Όσο πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις, οι υπόλοιπες διατάξεις του νόμου δεν εφαρμόζονται.
Εκτός από αυτή την εξαίρεση υπάρχουν κι άλλες. Πχ η απόφαση 277/2014 του άρειου πάγου (σε σχέση με το άρθρο 370 Α παρ. 2 του τότε ποινικού κώδικα) ορίζει ότι «[η] απαγόρευση όμως [παρακολούθησης με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτύπωσης σε υλικό φορέα προφορικής συνομιλίας μεταξύ τρίτων ή αποτύπωσης σε υλικό φορέα μη δημόσιας πράξης άλλου] δεν περιλαμβάνει και τις πράξεις ή εκδηλώσεις προσώπων, οι οποίες ανεξάρτητα από τον τρόπο και τον χρόνο που γίνονται, δεν ανάγονται στη σφαίρα της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής τους, αλλά πραγματοποιούνται στα πλαίσια των ανατιθεμένων σε αυτούς υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεση τούτων, η οποία ως εκ της φύσεως και του είδους των εκπληρουμένων καθηκόντων υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική». Μ' άλλα λόγια, είναι ελεύθερη η (εμφανής ή κρυφή) καταγραφή δημόσιου υπαλλήλου κατά την (καλή ή κακή) εκτέλεση των υπηρεσιακών του καθηκόντων.
Παρ' όλο που η απόφαση αυτή αφορά αποκειστικά δημόσιους υπάλληλους, ο ορισμός «εκδηλώσεις προσώπων, οι οποίες [...] δεν ανάγονται στη σφαίρα της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής τους» μπορεί κάλλιστα να εφαρμοστεί και σε άλλες περιπτώσεις. Και μου φαίνεται μάλλον δύσκολο να σταθεί ποτέ ο ισχυρισμός ότι η οδήγηση (ή η πρόκληση ατυχήματος) σε δημόσιο δρόμο ανάγεται στην σφαίρα της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής.
Όλα αυτά αφορούν την καταγραφή αυτή καθ' εαυτή. Η δημοσίευση της καταγραφής είναι τελείως άλλη ιστορία, αλλά κι εκεί υπάρχουν αρκετά περιθώρια. Ο διάβολος είναι στην λεπτομέρεια.
Μην ακούτε ή γράφετε όσοι δεν γνωρίζετε ή όσοι δεν έχετε πάει σε δικαστήρια ή σε τροχαία για καταθέσεις πρόσφατα . Η κάμερα είναι πλέον σοβαρότατο αποδεικτικό στοιχείο . Το προσκομίζεις στην ασφαλιστική σου κ πλέον γλυτώνεις άπειρο χρόνο από ένορκες καταθέσεις κλπ.
Στο δικαστήριο ισχύει κανονικά ώς στοιχείο τροχαίου η ποινικού κώδικα όπως κλοπή δολιοφθορά κτλ. Από προσωπική εμπειρία στο λέω καί εννοείται ότι το λέει και ο νόμος.
θα πρέπει να υπάρχει προειδοποίηση με πινακίδα στο χώρο νομίζω