Στα βιβλία της Άλκης Ζέη τα παιδιά-ήρωες χρησιμοποιούν το χιούμορ για να διασκεδάσουν τη σοβαρότητα και τη δραματικότητα έντονων στιγμών, καθότι τα παιδιά δεν ανέχονται «για πολύ τη σοβαρότητα», για να κάνουν πιο ευχάριστη, πιο διασκεδαστική τη μάθηση κτλ. Στο μυθιστόρημα Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, στη σκηνή όπου ο παππούς του Πέτρου και της Αντιγόνης γίνεται κρυφά ζητιάνος, πίσω από το λεπτό παιδικό χιούμορ υπάρχει το σοβαρό. Πίσω από την ευθυμία που δημιουργεί, αχνοφέγγει ο τραγικός τόνος. Το σοβαρό συνυπάρχει με το αστείο και εύθυμο. Το χιούμορ της Αντιγόνης έχει προορισμό να διασκεδάσει τη σοβαρότητα και τη δραματικότητα της στιγμής, αλλά και να διακωμωδήσει τον παππού.