Η κατάσταση των εβραίων στην ιστορία της νεωτερικότητας απαιτείται να εξεταστεί σε όλη της την πολυπλοκότητα και συνεπώς σε όλη της τη δυσκολία.

Η έννοια του εβραίου ήταν σαφής όταν παρέπεμπε ταυτόχρονα σε μια ταυτότητα έθνους, λαού, θρησκείας. Από τότε που οι εβραίοι συμμετείχαν στην κουλτούρα των εθνικών και πήραν την ιδιότητα του πολίτη, η διάζευξη μεταξύ εβραίου και εθνικού απέκρυψε τη σύζευξη που είχε συντελεστεί ανάμεσα σ’ αυτούς τους όρους, οι οποίοι είχαν γίνει συμπληρωματικοί αλλά και μπορούσαν να παραμένουν ανταγωνιστικοί με την ανάπτυξη του νεωτερικού (φυλετικού) αντισημιτισμού που διαδέχεται τον παλιό θρησκευτικό αντι-ιουδαϊσμό.

Στο τέλος αυτού του δοκιμίου, χρειάστηκε να εξεταστεί η τραγωδία που προκάλεσε ο ναζισμός, από όπου γεννήθηκε το κράτος του Ισραήλ κι η έννοια του εβραίου πήρε μια νέα σημασία. Δυστυχώς η εγκατάσταση του Ισραήλ σε ισλαμική γη δημιούργησε μια νέα τραγωδία πλανητικής κλίμακας.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]