Wenn es 3,5 Sterne gäbe, würde ich es dort bewerten, aber es verdient definitiv keine 4+ Sterne.
Für diejenigen, die nicht wissen, was Knack ist, handelt es sich im Grunde um eine schlecht geschriebene Version von Optimus Prime aus Transformers mit mittelmäßiger Gameplay-Ausführung, ähnlich wie bei den Lego-Spielen.
Was die positiven Aspekte dieses bestimmten Titels betrifft, bietet er eine anständige Menge an Inhalten mit 10-15 Stunden für die Hauptgeschichte und 20-25 Stunden, wenn jemand Platin erreichen möchte. Der größte Vorteil besteht darin, dass es vollständiges Koop-Spiel mit zwei Spielern ermöglicht, aber es kann auch mit nur einem Spieler fortgesetzt werden. Wenn also zwei Spieler die Geschichte beginnen und einer geht, zwingt dich das Spiel nicht, von vorne anzufangen. Außerdem kannst du nach Abschluss des Spiels über die Kapitelauswahl alle Abschnitte entweder mit einem oder zwei Spielern spielen, unabhängig davon, ob es solo oder im Koop abgeschlossen wurde. Das Spiel bietet eine Vielzahl von Elementen wie Rätsel, Plattformen und einen großen Fähigkeitenbaum, der nach und nach freigeschaltet wird. Leider enden hier die positiven Aspekte.
Knack hat eines der schlechtesten Level-Designs der modernen Ära. Anfangs sehen alle Level gleich aus. Du könntest 3-4 Räume weiter sein und das Gefühl haben, déjà vu zu erleben, weil alles kopiert und eingefügt ist. Die geheimen Durchgänge, die Schätze verbergen, sind fast identisch mit normalen Wänden, und diese wiederum sind die gleichen wie die unsichtbaren Wände des Spiels (die Bereiche, die das Ende eines Spiels definieren und auf die du keinen Zugriff hast). Dies ist der größte negative Aspekt, weil die Wiederholung deinen Geist und deine Knochen bricht. Du musst 500 Mal auf Quadrat drücken, 1000 Mal eine Schleife durchlaufen, 10000 Mal eine Zwischensequenz ansehen. Diese werden gemacht, um Ladezeiten zu verbergen, aber wenn du in Knack im Vergleich zu Meisterwerken wie Uncharted, Last of Us, God of War und GTA mehr davon erlebst, dann ist etwas schief gelaufen. Wiederholung findet sich überall in den Rätseln, Kämpfen, Feinden und Bewegungen. Im Grunde genommen siehst du alles, was du in der ersten Stunde des Spiels siehst, immer wieder im Rest des Spiels. Das Kampfsystem ist mittelmäßig, da das Spiel keine Ahnung hat, wie es die Schwierigkeitsgrade ausbalancieren soll. Entweder sind deine Feinde lächerlich schwach und sterben sofort mit einem Treffer oder sie spammen ständig ihre Angriffe. Eines steht fest, der große Fähigkeitenbaum und die meisten erlernten Moves sind nutzlos, da der effektivste Move der Lufttritt ist, der nicht einmal freigeschaltet werden muss und von Anfang an verwendet werden kann, obwohl das Spiel ihn dir nie zeigt. Das problematische Kampfsystem wird im höchsten Schwierigkeitsgrad vollständig offenbart, wo du siehst, wie schlecht das Parieren und Ausweichen im Vergleich zu den Angriffen der Feinde ist. Außerdem gibt es eine übermäßige Anzahl von Sammelobjekten, mit 100 versteckten Truhen mit Teilen und rund 1000 Relikten, die an verschiedenen Orten verstreut sind. Diese, kombiniert mit den ständig kopierten Abschnitten, lassen dich das Gefühl haben, dass du immer wieder denselben Teil spielst. EIN WAHRER ALBTRAUM. Auch die Kamera in Knack ist für den größten Teil des Spiels mittelmäßig und enttäuschend im Zwei-Spieler-Modus. Schließlich ist das Plattforming tragisch, da das Spiel die Sprünge fast automatisch ausführt, um nicht schwierig zu sein. Dabei sabotiert es sich jedoch selbst, indem es den Doppelsprung und die Schwebefähigkeiten abbricht. Wenn du tatsächlich versuchst, richtiges Plattforming zu machen, wirst du einfach sterben.
Was den Koop-Modus betrifft, der auch sein starker Verkaufspunkt ist, sind die Gefühle gemischt. In diesem Fall gibt es theoretisch die Möglichkeit, mit zwei Spielern zu spielen, was eine gleichmäßige Verteilung von Rollen und Fähigkeiten für die Spieler ermöglicht, aber nur oberflächlich betrachtet. Im Grunde genommen sind die Feinde viel aggressiver gegenüber Spieler 1 (der immer der rote Knack ist) und ignorieren den anderen Spieler. Das Spiel hat ein Teleportationssystem, damit kein Spieler zurückgelassen wird. Dadurch entsteht eine Situation, in der ein Spieler alles machen kann, während der andere einfach neben ihm teleportiert wird. Die schlechte Kamera macht es notwendig, dass ein Spieler die schwierigen Teile überwindet, sonst kann man nicht erkennen, wer wer ist und beide Spieler sterben am Ende. Das Teleportationssystem beeinträchtigt die Fähigkeit, Geheimnisse zu finden oder die Gegend besser zu erkunden, da das Spiel dich automatisch zum Spieler teleportiert, der sich am nächsten zum nächsten Bereich befindet, und du möglicherweise nicht zurückgehen kannst, da wahrscheinlich eine Zwischensequenz folgen wird. Außerdem kannst du an mehreren Stellen nichts sehen oder weiterkommen (besonders wenn du klein wirst), wenn der andere Spieler nicht direkt neben dir ist! Zusammenfassend ist Knack ein Spiel mit bestimmten Vorteilen, aber auch offensichtlichen Nachteilen, dennoch ist es im Vergleich zum Vorgänger nicht schlecht. Ich glaube, dass viele der negativen Aspekte von Personen im Alter von 8-14 Jahren übersehen oder ignoriert werden. Das niedrige Schwierigkeitsniveau, einfache Rätsel und lebendige Farben werden sie überzeugen. Es ist auch eine gute Wahl für erfahrene Spieler, die einem jüngeren Geschwister, einem Kind usw. das Spiel näherbringen möchten. Die Tatsache, dass Spieler 2 nie ein ernsthaftes Hindernis sein kann, hilft in diesem Bereich. Obwohl es auf der PS4 sehr wenige Couch-Koop-Optionen gibt, ist Knack eine gute Wahl, wenn man dies im Hinterkopf behält. Ich habe das Spiel mit vielen Freunden und Bekannten ausprobiert und ihre Meinungen dazu eingeholt, aber leider konnte nur meine jüngere Schwester (10 Jahre alt) überzeugt werden.
P.S. Das Spiel Knack sowie Knack 2 wurden rein aus Verpflichtung heraus erstellt. Marc Cerny, der für die Entwicklung und Gestaltung von Sonys Konsolen (insbesondere der Playstation) verantwortlich ist, stellte eine Bedingung für die Realisierung dieses Titels, trotz der tragischen Rezeption des ersten Teils. Leider wird in dieser Dilogie deutlich, dass es völlig anders ist, als Berater an einem Spiel zu arbeiten, als es von Grund auf zu erstellen!
Αν υπήρχαν 3.5 αστέρια θα το βαθμολογούσα εκεί ,πάντως σίγουρα δεν αξίζει 4+.
Για όσους δεν ξέρουν τι είναι το Knack πρόκειται ουσιαστικά για μια κακογραφία του Optimus Prime από τα Transformers σε μέτρια εκτέλεση του gameplay των Lego Games.
Όσον αφορά τα θετικά του συγκεκριμένου τίτλου έχει αρκετό περιεχόμενο 10-15ώρες η βασική ιστορία και 20-25 αν κάποιος θέλει το platinum.Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του είναι ότι παρέχει την δυνατότητα να παιχτεί ολόκληρο από δύο άτομα αλλά επίσης μπορεί να συνεχιστεί και από μόνο έναν. Δηλαδή αν δύο παίκτες ξεκινήσουν την ιστορία και φύγει ο ένας το παιχνίδι δεν σε αναγκάζει να παίξεις από την αρχή. Ακόμα εφόσον τερματιστεί, μέσω του Chapter Select μπορείς να παίξεις όλα τα κομμάτια είτε με έναν είτε με δύο παίκτες ανεξαρτήτως αν τερματίστηκε solo ή co op. Το παιχνίδι διαθέτει πλήθος στοιχείων καθώς έχει puzzles,platforming και ένα μεγάλο skill tree που ξεκλείδωνεις σιγά σιγά. Δυστυχώς κάπου εδώ τελειώνουν τα θετικά στοιχεία.
Το Knack διαθέτει ένα από τα χειρότερα level design της σύγχρονης εποχής. Αρχικά όλα τα level μοιάζουν μεταξύ τους. Μπορεί να είσαι 3-4 δωμάτια μετά και να νιώθεις λες και ζεις deja vu γιατί όλα είναι copy paste.Τα μυστικά περάσματα που κρύβουν θησαυρούς είναι σχεδόν ίδια με τους κανονικούς τοίχους και αυτοί με την σειρά τους είναι ίδιοι με τους αόρατους τοίχους του παιχνιδιού (οι περιοχές που οριοθετούν το τέλος ένας παιχνιδιού και δεν έχεις πρόσβαση σε αυτές). Αυτό είναι και το μεγαλύτερο αρνητικό του καθώς η επαναληψιμότητα τσακίζει μυαλό και κόκκαλα .Θα πρέπει να πατήσεις τετράγωνο 500 φορές,να κατέβεις μια τροχαλία 1000,να δεις μια cutscene 10000 .Αυτά για όσους δεν γνωρίζουν γίνονται για να κρυφτούν οι χρόνοι φόρτωσης (loading ) αλλά όταν συναντάς περισσότερα τέτοια στο knack από αριστουργήματα όπως τα Uncharted,Last of Us,God of War,GTA τότε κάτι έχει πάει λάθος. Η επαναληψιμότητα βρίσκεται παντού στα puzzles ,στις μάχες,στους εχθρούς και τις κινήσεις .Πρακτικά ό,τι δεις στην πρώτη ώρα παιχνιδιού θα το δεις ξανά και ξανά και ξανά στις υπόλοιπες. Το σύστημα μάχης είναι μετριότατο το παιχνίδι δεν έχει ιδέα πως να ισορροπήσει μεταξύ των επιπέδων δυσκολίας και είτε οι εχθροί σου είναι τρομακτικά αδύναμοι -και πεθαίνουν αμέσως με ένα χτύπημα- είτε σπαμάρουν ασταμάτητα τις επιθέσεις τους. Το σίγουρο είναι ότι το μεγάλο skill tree και οι περισσότερες κινήσεις που μαθαίνεις είναι άχρηστες καθώς η πιο αποτελεσματική κίνηση είναι η κλωτσιά στον αέρα που δεν χρειάζεται καν να την ξεκλειδώσεις και μπορείς να την χρησιμοποιήσεις από την αρχή παρόλο που το παιχνίδι δεν σου την δείχνει ποτέ. Το προβληματικό σύστημα μάχης ξεγυμνώνεται εντελώς στην μέγιστη δυσκολία όπου βλέπεις πόσο κακά είναι τα parry,dodge εν σχέση με τις επιθέσεις των εχθρών. Επιπροσθέτως υπάρχουν υπερβολικά πολλά collectables 100 σεντούκια με parts κρυμμένα και κάπου κοντά στα 1000 με relic energy σε διάφορες θέσεις. Αυτά σε συνδυασμό με το συνεχόμενα κομμάτια που είναι copy paste από άλλα levels σε κάνει να νιώθεις λες και παίζεις ξανά και ξανά το ίδιο κομμάτι. ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΣ. Επίσης η κάμερα του Knack στην μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού είναι μέτρια ενώ στο κομμάτι των δύο παικτών είναι απογοητευτική.Τέλος το platforming του είναι τραγικό καθώς το παιχνίδι προκειμένου να μην είναι δύσκολο εκτελεί τα άλματα σχεδόν μόνο του.Όμως έτσι σαμποτάρει τον εαυτό του ακυρώνοντας το διπλά άλμα και την δυνατότητα hover.Αν όντως προσπαθήσεις να κάνεις κανονικό platforming τότε απλά θα πεθάνεις.
Όσον αφορά το co op που είναι και το δυνατό selling point του,είναι ανάμικτα τα συναισθήματα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δηλαδή την δυνατότητα να παίξουν μαζί δύο παίκτες ο συγκεκριμένος τίτλος θεωρητικά δίνει μια ομοιόμορφη κατανομή ρόλων και δυνάμεων στους παίκτες αλλά μόνο στην επιφάνεια. Ουσιαστικά οι εχθροί είναι πολύ πιο επιθετικοί ως προς τον παίκτη 1 (ο οποίος είναι πάντα ο κόκκινος Knack) αδιαφορώντας για τον άλλο. Το παιχνίδι έχει ένα σύστημα τηλεμεταφοράς έτσι ώστε κανένας παίκτης να μην μένει πίσω. Αυτό δημιουργεί μια κατάσταση στην οποία μπορεί έναw παίκτης να τα κάνει όλα και ο δεύτερος απλά να τηλεμεταφέρεται πάντα δίπλα του. Η κακή κάμερα κάνει σε αρκετά σημεία επιτακτική την ανάγκη ένας παίκτης να περάσει τα δύσκολα σημεία και άλλος τίποτα καθώς σε αντίθετη περίπτωση δεν καταλαβαίνεις ποιος είναι ποιος με αποτέλεσμα να πεθάνουν και οι δύο. Το σύστημα τηλεμεταφοράς επιδρά αρνητικά σε περίπτωση που κάποιος επιθυμεί να βρει τα σεντούκια ή να εξερευνήσει καλύτερα την περιοχή καθώς αν απομακρυνθούν οι παίκτες το παιχνίδι θα σε μεταφέρει αυτόματα στον θέση του παίκτη που είναι πιο κοντά στην επόμενη περιοχή και πιθανότατα δεν θα μπορέσεις να γυρίσεις πίσω αφού κατά 99% θα παίξει κάποια cutscene. Ακόμα σε αρκετά σημεία δεν μπορείς να δεις και να προχωρήσεις (ειδικά όταν γίνεσαι μικρός) αν ο άλλος παίκτης δεν είναι ακριβώς δίπλα σου!Τέλος δεν υπάρχει το παραμικρό κομμάτι στο παιχνίδι που να χρειάζεται πραγματικά 2 παίκτες ενώ επίσης δεν υπάρχει και προσαρμογή στο επίπεδο της δυσκολίας που θα αντιμετωπίσει κάποιος αν είναι μόνος του ή με δεύτερον παίκτη. Για την ακρίβεια ,ενώ το παιχνίδι υποτίθεται ότι σχεδιάστηκε με πυλώνα την συμμετοχή των δύο παικτών, δεν υπάρχει ούτε μια cutscene που να είναι και οι δύο Knack μαζί!
Εν κατακλείδι το Knack είναι ένα παιχνίδι με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα αλλά και τρανταχτά μειονεκτήματα παρόλα αυτά δεν είναι κακό σε αντίθεση με τον προκάτοχό του. Θεωρώ ότι πολλά από τα αρνητικά θα παραβλεφθούν ή θα παραμεριστούν από άτομα της ηλικίας 8-14. Το χαμηλό επίπεδο δυσκολίας ,τα εύκολα puzzles και τα φανταχτερά χρώματα θα πείσουν. Ακόμα είναι μια καλή επιλογή για κάποιον έμπειρο gamer που θέλει να μυήσει κάποιο μικρότερο αδελφάκι,παιδάκι κτλ. Το γεγονός ότι ο παίκτης 2 δεν μπορεί να γίνει ποτέ σοβαρό εμπόδιο βοηθάει σε αυτόν τον τομέα. Αν και υπάρχουν ελάχιστες επιλογές για couch co op στο PS4 το Knack είναι καλή επιλογή μόνο με αυτό το σκεπτικό.Προσπάθησα και πήρα γνώμες από πολλούς φίλους και γνωστούς για το παιχνίδι παίζοντας μαζί τους αλλά δυστυχώς μόνο η μικρή μου αδελφή πείστηκε (ηλικίας 10).
Υ.Γ Το παιχνίδι Knack όπως και το Knack 2 δημιουργήθηκαν καθαρά από υποχρέωση. Ο Marc Cerny που είναι υπεύθυνος για την δημιουργία και τον σχεδιασμό των κονσολών της Sony (και συγκεκριμένα του Playstation) έθεσε όρο για την πραγματοποίηση και αυτού του τίτλου παρά την τραγική απήχηση που είχε ο πρώτος. Δυστυχώς είναι ξεκάθαρο σε αυτήν την διλογία ότι είναι εντελώς διαφορετικό να δουλεύεις σαν σύμβουλος σε ένα παιχνίδι από το να πρέπει να το δημιουργήσεις εξ ολοκλήρου από την αρχή !