Dacă inițial am decis să cumpăr o astfel de pernă, a fost pentru că spatele meu inferior mă durea în ultima vreme cu perna obișnuită. Când am dormit pentru prima dată pe aceasta, am avut o problemă cu coloana vertebrală. Cu toate acestea, mi-am dat seama rapid că dormeam greșit (pentru că așa eram obișnuit). Din fericire, sora mea m-a ajutat (care a dormit pe o pernă ortopedică de ani de zile, nu sub forma unei perne, ci mai degrabă ca un cărămidă, și doarme foarte bine). I s-a recomandat o pernă ortopedică pentru că și ea avea probleme anterioare cu spatele inferior și coloana vertebrală.
Deci, ceea ce mi-a subliniat (sora mea) este că atunci când mă întind (vorbind despre a sta întins pe spate pentru că așa dorm), nu ar trebui doar să-mi pun capul pe pernă de la coloana vertebrală în sus, ci și să las umerii să se odihnească pe pernă împreună cu capul meu. Spatele meu inferior nu a mai durut niciodată! Planific să cumpăr încă două pentru părinții mei în vârstă, dar voi avea grijă să le explic modul corect de a dormi.
Prin urmare, mi-am dat seama că, așa cum am descris, odihnindu-mi capul cu coloana vertebrală pe pernă, ele sunt într-o linie dreaptă foarte frumoasă și armonioasă, cu o curbură uniformă minimă la nivelul coloanei vertebrale și a părții superioare a spatelui!
În cele din urmă, dacă perna este moale, poți să-ți dai seama doar când te întinzi. În poziția de somn, cred că linia dreaptă cu coloana vertebrală joacă un rol primar, iar această pernă îmi oferă asta. În cele din urmă, revine la starea sa umflată când te ridici.
Αν πήρα κατ' αρχήν να πω ένα τέτοιο μαξιλάρι το πήρα γιατί πονούσε η μέση μου τελευταία με το κανονικό μαξιλάρι. Όταν πρωτοκοιμήθηκα σε αυτό είχα θέμα με το σβέρκο. Γρηγορα όμως κατάλαβα πως κοιμόμουν λάθος (γιατί έτσι είχα συνηθίσει). Ευτυχώς με βοήθησε η αδερφή μου (που έχει χρόνια και κοιμαται η ίδια σε ένα ανατομικό, όχι σε σχήμα μαξιλαριού αλλά σε ένα σαν τούβλο και κοιμάται μια χαρά). Της είχαν προτείνει ένα ανατομικό γιατί και αυτή είχε παλαιότερα θέμα με μέση αλλά και πλάτη.
Αυτό που μου επισήμανε λοιπόν, (η αδερφή μου) είναι όταν ξαπλώνω (για ανάσκελα μιλάω γιατί έτσι κοιμάμαι), να μη βάζω μόνο το κεφάλι στο μαξιλάρι από το σβέρκο και πάνω, αλλά να ακουμπάνε καί οι ώμοι μαζί με το κεφάλι επάνω στο μαξιλάρι. Η μέση μου δεν ξαναπόνεσε! Έχω σκοπό να πάρω και άλλα δύο για τους ηλικιωμένους γονείς μου, επισημαίνοντας τους όμως τον τρόπο που πρέπει να κοιμούνται.
Διαπίστωσα λοιπόν πως με τον τρόπο που περιέγραψα το κεφάλι με το σβέρκο και τη σπονδυλική στήλη στον ύπνο ακουμπώντας επάνω στο μαξιλάρι, βρίσκονται σε μία πολύ ωραία και αρμονική ευθεία με ελάχιστη ομοιόμορφη καμπύλη στο ύψος του σβέρκου και στο πάνω μέρος της πλάτης!
Τέλος, το αν το μαξιλάρι είναι μαλακό, το καταλαβαίνει κανείς μόνο όταν προτωξαπλώνει. Στη θέση του ύπνου θεωρώ πρωταρχικό ρόλο παίζει η ευθεία με τη σπονδυλική στήλη κι αυτό το μαξιλάρι για μένα, αυτό το πετυχαίνει. Τέλος, επανέρχεται στην ευθεία του φουσκωτό - φουσκωτό όταν σηκωθείς.