Λαμβάνοντας υπόψιν πως πρόκειται για βαρύ ουίσκι, ξεκινάει η κριτική. Είναι πολύ ευχάριστο και προσπαθεί να μένει ισορροπημένο, πράγμα που φαίνεται από τα γευστικά στοιχεία που αφήνει η βανίλια. Όσο περισσότερο χρόνο αφιερώσει κανείς πίνοντας το, θα ανακαλύψει ό,τι έχει να προσφέρει κι άλλα γευστικά. Αρχικά σίγουρα θα φανεί "απότομο" και βαρύ (πρόκειται ούτως ή άλλως για Irish που θέλει να κρατήσει την ταυτότητα του) όταν λοιπόν αφεθεί στο ποτήρι κάποια δευτερόλεπτα, κάνει την εμφάνιση της η βανίλια για να ισορροπήσει τη γεύση και την μυρωδιά. Σε γενικές γραμμές έχει βαριά την Ιρλανδικη ταυτότητα στη γεύση του, και την ωραία ξύλινη επίγευση του βαρελιού. Στο σβήσιμο παραμένει αναλλοίωτο στον ουρανίσκο καθώς κρατεί ακόμη η ευχάριστη βανίλια και το smooth aftertaste. Έχει αρκετά μεγάλη διάρκεια, επίσης λαμβάνοντας το γεγονός πως πρόκειται για "νεαρό" ουίσκι, το οποίο δεν έχει ωριμάσει 4 και 5 χρόνια πριν βγει στην αγορά (βλέπε Jameson) στέκεται ΑΝΕΤΑ δίπλα σε μεγάλα ονόματα/ανταγωνιστές όπως Jameson, Johnny, Cutty, famous και τα λοιπά κοινά της αγοράς, και τα περισσότερα τα ξεπερνάει κιόλας.