Κάνει ησυχία αυτή τη νύχτα
μέσα στα αρώματα τα παιδικά.
Κάτω από τη στέγη σιωπή που σπάζει και απλώνει
καταργώντας το χρέος και το σώμα
άδεια μαλλιά και μάτια άδεια.
Σκονάκι από το παρελθόν στο μέλλον
τσάλακωμένο
το λέει καθαρά:
Αγιάτρευτο το αίμα, αγιάτρευτο.