Pro: Metalic (nu plastic "fals"), rezistent, termometru pentru ajustarea temperaturii apei, comutatorul nu se activează dacă apa este sub limită (nu este de 0,80 ml cum susține, este mai mică, dar 0,80 este înălțimea vârfului metalic al termometrului), capac detașabil, nu are acel comutator/clapetă din plastic obișnuit care se sparge ușor.
Contra: Singurul, dar semnificativul dezavantaj este că comutatorul nu se oprește automat dacă îl scoateți/ridicați înainte să se oprească singur când ajunge la 100 de grade de fierbere. Și rămâne fierbinte când îl puneți înapoi pe bază, chiar dacă este complet gol. Necesită atenție și ajustarea comportamentului până când devine un obicei să-l închideți manual.
În ceea ce privește alte comentarii pe care le-am citit: Este adevărat că capacul detașabil și poziția mânerului pot "arde" mâna cu abur dacă încerc să o umplu imediat după ce am golit-o. Dar hai să fim serioși! Bunul simț de bază și grijă pentru siguranța mea! Fie îl las să se răcească puțin, fie (ceea ce este obișnuit pentru mine) îl umplu cu o sticlă de 1 litru de suc de roșii (cu gât larg) astfel încât să nu trebuie să mut/mănâncă ceainicul.
În cele din urmă, este prea devreme să comentez despre depunerile de calcar, care, desigur, se vor acumula, și este de înțeles că nu le las să "se acumuleze" (îl am de o săptămână), acidul citric este binecunoscut (fierbeți 1,7 litri de apă, adăugați 1-1,5 lingurițe de acid citric și lăsați-l timp de 2-3 minute) și îl face ca nou.
Υπέρ: Μεταλλικός (όχι το "ψεύτικο" πλαστικό), στιβαρός, θερμόμετρο ώστε να το βγάλεις αν θέλεις το νερό συγκεκριμένη θερμοκρασία, ο διακόπτης δεν ανάβει αν γεμίσεις νερό κάτω από το όριο (δεν ισχύει τα 0,80 ml που λέει, είναι μικρότερο, αλλά τα 0,80 είναι το ύψος της μεταλλικής ακίδας του θερμομέτρου), το καπάκι είναι αποσπώμενο, όχι με το σύνηθες πλαστικό διακόπτη/κλείστρο που χαλάει αρκετά εύκολα.
Κατά: Το μόνο, σοβαρό όμως, μειονέκτημα είναι ότι ο διακόπτης δεν απενεργοποιείται αυτόματα αν το βγάλεις/σηκώσεις πριν σβήσει από μόνο του όταν φθάσει τους 100 βαθμούς βρασμού. Και εξακολουθεί να είναι αναμένος όταν το βάλεις ξανά στην βάση ακόμα και αν είναι τελείως άδειος. Χρειάζεται προσοχή και προσαρμογή συμπεριφοράς, μέχρι να γίνει συνήθεια να τον κλείνεις χειροκίνητα.
Σχετικά με διάφορα άλλα σχόλια που διάβασα: Το ότι το καπάκι είναι αποσπώμενο και η θέση της χειρολαβής μπορεί να "κάψει" το χέρι μου με τους υδρατμούς αν πάω να το γεμίσω ξανά αμέσως μόλις αδειάσει, ναι ισχύει. Αλλά έλεος! Στοιχειώδης κοινή λογική και φροντίδα για την ασφάλεια μου! Ή τον αφήνω λίγο να κρυώσει ή (το συνηθισμένο για μένα) το γεμίζω με ένα γυάλινο μπουκάλι 1 λίτρου από χυμό ντομάτας (με μεγάλο στόμιο) και για να μην μετακινώ/κουβαλάω τον βραστήρα.
Τέλος, για τα άλατα είναι νωρίς, που φυσικά θα πιάσει και εννοείται ότι δεν τον αφήνω να "κτιστεί" (τον έχω μια βδομάδα), το νιτρικό ζαχαροπλαστικής είναι γνωστό (βράσιμο νερού 1,7 λίτρων, πρόσθεση 1-1,5 κουταλιάς σούπας νιτρικό και το αφήνω 2-3 λεπτά ) και το κάνει σαν καινούργιο.