În ansamblu, ca sistem de antrenament, benzile de rezistență sunt o invenție ingenioasă! Extrem de convenabile și capabile să ofere rezultate impresionante, dacă sunt utilizate metodic. Cu ajutorul unei uși și a unui scaun, profitând de diferite unghiuri (poziții în picioare, așezat sau culcat) și distanțe de trageri (pentru a ajusta rezistența), acestea pot fi transformate într-o sală de gimnastică completă, oferind o varietate mare de exerciții! Din păcate, în acest caz particular (așa cum au menționat și alți utilizatori)... "primești ceea ce plătești." Materialul lor nu este cel mai durabil. La acest preț scăzut, nu aveam iluzii în ceea ce privește durabilitatea lor, așa că am cumpărat 2 seturi. Și într-adevăr, așa cum am prezis: după o săptămână de utilizare zilnică de 20 de minute a primului set, banda albastră s-a rupt prima. Norocul a fost că s-a rupt la capăt, așa că am legat-o din nou de cârlig - puțin mai scurtă - fără prea multă dificultate. În a treia săptămână, cea verde s-a rupt. Doar că de data aceasta, s-a rupt chiar în mijloc! La punctul în care se îndoaie în jurul curelei de suspendare a ușii, care, în timpul exercițiilor, se strânge și se îndoaie într-o cute îngustă (aproape ascuțită). În a patra săptămână, banda albastră s-a rupt din nou, dar de data aceasta în exact același mod ca și cea verde. Immediat, am găsit un inel mare și durabil din plastic (de la o perdea) și l-am legat de curea de suspendare a ușii, astfel încât suprafața curbată a inelului să reducă într-o oarecare măsură frecarea celorlalte benzi. Cu toate acestea, am observat și o uzură semnificativă (se rupsese aproape pe jumătate) pe curea, la punctul care rămâne în spatele ușii, unde logic se aplică cea mai mare tensiune. Desigur, trebuie să menționez aici că treptat le-am folosit intens (de obicei le-am folosit în seturi de trei sau patru) în exerciții de antrenament de forță (am vrut să-mi reabilitez o veche accidentare la umăr) și extensiv cu ajutorul curelei de suspendare a ușii. Dacă le-aș fi utilizat fără a le îndoi pe curea (răspândite pe întreaga lor lungime), cred că ar fi durat mai mult. Cu toate acestea, în acest caz, ar fi fost necesar mai mult spațiu pentru întindere și gama de unghiuri ar fi fost limitată, reducând astfel varietatea în efectuarea exercițiilor (de exemplu, pentru trageri verticale în poziție așezată, ar fi fost nevoie de o ușă înaltă de 3 metri pentru a întinde eficient întreaga bandă!). Concluzie: Pentru încălzire înainte de exercițiile cu greutăți sau pentru reabilitare, unde este necesară o rezistență redusă până la moderată, cred că nu vă vor dezamăgi. Sunt, de asemenea, o soluție satisfăcătoare pentru menținerea regulată a condiției fizice. Cu toate acestea, pentru o tensiune mai mare (întărirea mușchilor similară greutăților tradiționale), aș recomanda să căutați ceva mai fiabil. Deoarece nevoile de exerciții ale fiecărei persoane sunt variabile și foarte individualizate, cred că este necesar ca fiecare să se informeze, să facă cercetări extinse și să încerce înainte de a se decide asupra a ceea ce li se potrivește perfect.
Γενικά, ως σύστημα εκγύμνασης, τα λάστιχα είναι μια εφυέστατη εφεύρεση! Εξαιρετικά βολικά και ικανά να προσφέρουν εντυπωσιακά αποτελέσματα, αν τα χρησιμοποιήσει κανείς με μεθοδικό τρόπο. Με την βοήθεια μιας πόρτας και ενός σκαμπό, εκμεταλλευόμενος τις διαφορετικές γωνίες (από όρθια, καθιστή ή ξαπλωμένη θέση) και τις αποστάσεις των έλξεων (για αυξομείωση της αντίστασης) μετατρέπονται σε ένα ολοκληρωμένο γυμναστήριο, που παρέχει μια τεράστια ποικιλία ασκήσεων! Δυστυχώς όμως, στην συγκεκριμένη περίπτωση (όπως αναφέρουν και άλλοι χρήστες)...«ότι πληρώνεις παίρνεις». Το υλικό τους, δεν είναι και το πλέον ανθεκτικό. Σε αυτή την χαμηλή τιμή, δεν είχα αυταπάτες για την ανθεκτικότητα τους, γιαυτό προνόησα και αγόρασα 2 σετ. Και πράγματι, όπως το είχα προβλέψει: μετά από μια βδομάδα 20λεπτης καθημερινής χρήσης της πρώτης συσκευασίας, κόπηκε πρώτα το μπλέ λάστιχο. Το ευτύχημα ήταν οτι κόπηκε στην άκρη του, οπότε το ξανάδεσα στον γάντζο -ελάχιστα πιο κοντό- χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Την τρίτη βδομάδα κόπηκε το πράσινο. Μόνο που αυτό κόπηκε ακριβώς στη μέση! Στο σημείο δηλαδή, που κάνει γωνία περασμένο από τον ιμάντα ανάρτησης της πόρτας, ο οποίος κατά την άσκηση μαζεύεται και διπλώνει σε μια στενή (σχεδόν κοφτερή) πτύχωση. Την τέταρτη βδομάδα ξανακόπηκε το μπλέ, αυτή τη φορά όμως στο ίδιο ακριβώς σημείο και με τον ίδιο τρόπο, όπως το πράσινο. Αμέσως βρήκα έναν μεγάλο ανθεκτικό πλαστικό κρίκο (από κουρτίνα) και τον έδεσα στον ιμάντα ανάρτησης της πόρτας, ώστε η καμπύλη επιφάνεια του κρίκου να αμβλύνει κάπως την τριβή των υπόλοιπων. Παρατήρησα όμως και μια σημαντική φθορά (είχε σκιστεί σχεδόν στο μισό πλάτος) του ιμάντα, στο σημείο που μένει πίσω από την πόρτα, εκεί όπου λογικά ασκείται και η μεγαλύτερη καταπόνηση. Βέβαια, να σημειώσω εδώ, ότι σταδιακά τα ζόρισα σκληρά (συνήθως τα χρησιμοποιούσα κατά τριάδες ή τετράδες) σε ασκήσεις μυικής ενδυνάμωσης (ήθελα να αποκαταστήσω κάποιο πρόβλημα παλιού τραυματισμού στον ώμο) και κατά κόρον με τη χρήση του ιμάντα ανάρτησης πόρτας. Αν τα χρησιμοποιούσα χωρίς να διπλώνουν στον ιμάντα (απλωμένα σε ολόκληρο το μήκος τους δηλαδή) πιστεύω πως θα άντεχαν περισσότερο. Όμως έτσι, θα απαιτούσαν πολύ μεγαλύτερο χώρο, για να τεντωθούν και θα περιοριζόταν το εύρος των γωνιών και συνεπώς η ποικιλία στην εκτέλεση των ασκήσεων (π.χ. για κατακόρυφη καθιστή έλξη, θα χρειαζόταν μια πόρτα ύψους 3μέτρων, για να τεντωθεί αποδοτικά ολόκληρο το λάστιχο!).
Συμπέρασμα: Για προθέρμανση πριν από ασκήσεις με βάρη ή για αποθεραπεία, εκεί δηλ. όπου απαιτείται μικρή έως μέτρια αντίσταση, νομίζω οτι δεν θα σας απογοητεύσουν. Ακόμα και για τακτική συντήρηση φυσικής κατάστασης, αποτελούν μια ικανοποιητική λύση. Για βαρύτερη καταπόνηση όμως (μυική ενδυνάμωση που προσομοιάζει στα κλασικά βάρη) θα πρότεινα να αναζητήσετε κάτι πιό αξιόπιστο.
Επειδή οι ανάγκες άσκησης του κάθε ανθρώπου, είναι μεταβαλλόμενες και πολύ εξατομικευμένες, νομίζω οτι είναι απαραίτητο να ενημερωθεί κανείς, να ψάξει αρκετά και να δοκιμάσει, πριν καταλήξει σε αυτό που του ταιριάζει απόλυτα.