Ο Μανώλης Καλομοίρης γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1883 και κατάγεται από τη Σάμο. Ξεκίνησε τα μουσικά του μαθήματα στη Σμύρνη και συνέχισε στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε στο Ωδείο της Βιέννης (1901-1906) πιάνο, αρμονία, αντίστιξη και σύνθεση.

Δίδαξε στη μουσική σχολή του Λυκείου Ομπολένσκι στο Χάρκοβο (1906-1910) και ήρθε σε επαφή με την Ρώσικη εθνική μουσική σχολή. Το 1910 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ενώ είχε προηγηθεί η πρώτη του συναυλία το 1908. Από το 1911 ως το 1919 δίδαξε στο Ωδείο Αθηνών, ιδρύοντας το 1919 το Ελληνικό Ωδείο, του οποίου διηύθυνε μέχρι το 1926.

Ανάμεσα στα έργα του περιλαμβάνονται:

• Πέντε όπερες: "Ο Πρωτομάστορας" (1915), "Το Δαχτυλίδι της Μάνας" (1917), "Ανατολή" (1945), "Τα ξωρικά Νερά" (1950), "Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος" (1961)
• Τρεις συμφωνίες: "Η Συμφωνία της Λεβεντιάς" (1920), "Των Ανίδεων και Καλών Ανθρώπων" (1931), "Παλαμική" (1955)
• Συμφωνικά ποιήματα: "Μηνάς ο Ρέμπελος" (1950), "Ο Θάνατος της Αντρειωμένης" (1943), "Συμφωνικό Κοντσέρτο" για πιάνο και ορχήστρα (1935), "Κοντσερτάκι" για βιολί (1955)