Τα γεγονότα που περιγράφει το βιβλίο είναι τραγικά και φαντάζουν απίστευτα, είναι όμως πέρα για πέρα πραγματικά. Ας σκεφτούμε μόνο πως η Αργολίδα είναι ένας νομός που βρίσκεται κυριολεκτικά δίπλα στην Αθήνα. Πόσοι όμως από όσους κάνουν την κυριακάτικη βόλτα τους μπροστά στο Δικαστικό Μέγαρο του Ναυπλίου γνωρίζουν πως εκεί ακριβώς είχε διαδραματιστεί ένα λυντσάρισμα; Πως λίγο πιο πέρα από το μαγευτικό Πόρτο Χέλι, στις σπηλιές των Διδύμων, γίνονταν ομαδικές σφαγές; Ή πως μπροστά στο εντυπωσιακό Ποσειδώνιο των Σπετσών είχαν στηθεί κρεμάλες;

Στην έρευνά του, ο Περράκης βασίστηκε σε δεκάδες πρωτογενείς πηγές και μαρτυρίες για να τεκμηριώσει ως πρόσφατα άγνωστα γεγονότα που στοιχειοθετούν ένα εφιαλτικό σκηνικό εμφυλίου πολέμου μέσα στην καρδιά της κατοχής. Οι έρευνές του έδειξαν πως ο θάνατος του Μίλτη Μελισσηνού, αλλά και άλλων πολλών, δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, αναπόφευκτο σε καιρό πολέμου, όπως πίστευε ο ίδιος προτού καταπιαστεί με την έρευνα. Δεν ήταν ούτε αποτέλεσμα της δράσης μερικών ανεξέλεγκτων, ακραίων στοιχείων, όπως εξακολουθούν να υποστηρίζουν ορισμένοι. Ο θάνατος εκείνος ήταν, αντίθετα, αποτέλεσμα μιας συντονισμένης εκστρατείας του ΕΑΜ εν μέσω μιας σφοδρής εμφύλιας σύγκρουσης με στόχο την τρομοκράτηση του πληθυσμού της περιοχής, ενός πληθυσμού που είχε έναν βασικό στόχο την επιβίωση.

Μια συγκλονιστική προσωπική ιστορία βγαλμένη μέσα από τα πιο σκοτεινά συμβάντα της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Ο Στέλιος Περράκης γράφει για το φόρο αίματος που πλήρωσε η οικογένεια του στον εμφύλιο πόλεμο χωρίς κορώνες και εμπάθεια. Αυτός, καθώς κι όσοι βρίσκονται στην αντίστοιχη θέση με αυτόν στο αντίπαλο στρατόπεδο, μας προσφέρουν την πρώτη ύλη απ' την οποίαν δημιουργείται η συμφιλίωση.

Καμιά ένοπλη σύρραξη δεν φέρνει τόση αγριότητα όσο ο εμφύλιος πόλεμος. Κάτω από υψωμένα λάβαρα και με τα πιο ποταπά κίνητρα, συμπατριώτες μετατρέπονται σε άσκοπους φονιάδες και στα θύματα τους. Μιά τέτοια αδελφοκτονία αφήνει σημάδια που.