Αν τα βαριά μολυβιά σύννεφα το επέτρεπαν, ο Αγκελνανού θα μπορούσε να δει τον ήλιο που έγερνε προς τη δύση. Όμως η θλίψη του ουρανού του βορειοδυτικού Τέξας δεν το επέτρεπε. Χωμένος όπως ήταν ανάμεσα στα διάσπαρτα βράχια, που εκτείνονταν σε όλη την έκταση που κάλυπτε στ' αριστερά και στα δεξιά του το βλέμμα του, γύρισε τη ματιά του προς το μόνο εμφανές...