Περιγράφει τέλεια τη (διαχρονική) ψυχολογία των καλόγερων. Παρόλη την κριτική που κάνει, είναι στο βάθος ιδιαίτερα διαλλακτική προς το Άγιο Όρος και τους κατοίκους του, μάλλον λόγω επίδρασης του Οριενταλισμού και της συμπάθειας προς τους καθυστερημένους. Περιέχει ενδιαφέρουσες ψυχολογικές και πολιτισμικές παρατηρήσεις.
Η απόδοση στα ελληνικά ειναι πολύ κακή.
Πολύ ενδιαφέρουσες είναι οι κριτικές διαφόρων (Φ. Πολίτης, Κ. Μπαστιάς) από εφήμερίδες που το βιβλίο περιέχει εισαγωγικά στο κείμενο της Σουαζι για το βιβλίο του Θέμου Κορνάρου "Το Άγιον Όρος. Οι άγιοι χωρίς μάσκα". Ο Κορνάρος πηγε στο Άγιο Όρος την ίδια περίοδο και υπέστη την συμπεριφορά των καλογέρων. Μάλλον για αυτό ειναι πιο αδιάλλακτος (και δίκαια) απέναντί τους από ότι η συγγραφέας, η οποία ωστόσο περιγράφει ανάλογες καταστάσεις με τον Κορνάρο.