Το βιβλίο είναι κάκιστο ως προς τα παραδείγματα που δίνει. Αν ένα παιδάκι δεν του έχει μπει καν η ιδέα στο μυαλό ότι μπορεί να φοβάται το σκοτάδι ή ότι δεν θέλει να είναι με πολύ κόσμο κλπ κλπ (είναι όλα τα παραδείγματα σχεδόν ατυχεστατα) το μπερδεύει και το κάνει να του συμβαίνει από τη στιγμή που το διαβάζει).
Τα παιδάκια για τα οποία προορίζεται υποτίθεται το βιβλίο δηλαδή τα διχρονα είναι σε μια άκρως ευαισθητη ηλικία ως προς αυτά τα πράγματα και δεν μπορούν να αξιολογησουν το περιεχόμενο και να κατανοήσουν ότι πχ "εντάξει εγώ δε φοβάμαι το σκοτάδι αλλά το φοβάται κάποιος άλλος οπότε οκ".
Την επόμενη φορά που θα βρεθεί στο σκοτάδι θα αρχίσει να σκέφτεται ότι για να το φοβάται κάποιος, κάποιον λόγο θα έχει και έτσι ξεκινάει να του γυρνάει στο μυαλό. Επηρεάστηκαν αρνητικά και τα δύο παιδιά μου.
Εντελως άστοχο όλο. Ο φόβος θα μπορούσε να συνδεθεί με κάτι τουλάχιστον που δεν είναι στην καθημερινότητα ενός μωρού.
Πχ φοβάμαι να ανέβω στο τρενάκι του λούνα παρκ, φοβάμαι να σκαρφαλωσω στο δέντρο για να μη πέσω κοκ.
Για όνομα του θεού να βάζουμε τα χέρια μας και να βγάζουμε τα μάτια μας με πράγματα της καθημερινότητας μας.
Ούτε καν τα παιδιά που έχουν τέτοιες φοβίες δεν τα βοηθά καθώς δεν δίνει καμία λύση. Απλώς επιβεβαιώνει το συναισθημα.
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!