Έχω δύο γάτους, τον Μπομπ (2 ετών) και τον Κάλβιν (10 μηνών).
Ο Μπομπ έχει εθιστεί τόσο πολύ που μας παρακαλάει διαρκώς να παίξει. Πάει στο συρτάρι που το αποθηκεύουμε και μας το δείχνει με τη μύτη. Όταν πάμε να κάνουμε πως αγγίζουμε το συρτάρι, μιλάμε δεν ξέρει τι να κάνει από τη χαρά του! Κάποια στιγμή που κουραζόμαστε το ξανακλείνουμε στο συρτάρι ενώ αυτός δε φαίνεται να έχει χάσει το ενδιαφέρον του. Από το πολύ δε παιχνίδι, έχει γίνει πολύ αποτελεσματικός στο να το πιάνει.
Από την άλλη, ο Κάλβιν το κοιτάζει σαν αξιοπερίεργο και καμιά φορά απλώνει το χέρι του νωθρά να το πιάσει αν περνάει δίπλα του. Μου φαίνεται πολύ περίεργο. Ίσως έχει να κάνει με το ότι δεν έχει στειρωθεί ακόμα και έχει "άλλα ενδιαφέροντα", ίσως φταίει που έχει μόνο ένα μάτι και τον κουράζει; Δεν ξέρω.
Το παιχνίδι είναι ανθεκτικό. Το έχει ψιλομαδήσει ο Μπομπ αλλά γενικά κρατάει καλά ακόμα (2 μήνες καθημερινού παιχνιδιού). Θα το προτιμούσα 20%-50% μεγαλύτερο σε διαστάσεις αλλά και έτσι μικρό που είναι καλό είναι - ιδίως αν ο χώρος είναι μικρός. Αν είχε και ανταλακτικό σκουληκάκι θα ήταν ακόμα καλύτερα.