Οι Αλγερίες είναι η αναζήτηση μιας τέταρτης διάστασης που τη στεγάζει μια πέμπτη. Είναι έντεκα ποιήματα σε πεζό ή αλλιώς έντεκα επιστολές με λοξή ποιητική ματιά, οι οποίες πλαισιώνονται από είκοσι δύο φωτογραφίες.

Το βιβλίο αποτελεί έναν αυτοβιολογικό απολογισμό. Ο αναγνώστης θα το δει σαν μια κινηματογραφική σπονδυλωτή ταινία. Οι ιστορίες, που δεν είναι ακριβώς αφήγηση, συνθέτουν την ποίηση του παρόντος.

Είναι το άδειασμα, με ψελλίσματα, μιας μνήμης ακατέργαστης, τρυπημένης σαν σουρωτήρι, όπου ανακατεύονται άτακτα θραύσματα και ατελείς εικόνες από το παρελθόν.

Οι Αλγερίες είναι σαν μία πέτρα που τη ζεσταίνει ο ήλιος ή το κυπαρίσσι που το μεγαλώνει ο ανοιχτός ουρανός. Είναι το ζεστό ψωμί που μαλάζει κάποιος, είναι εκείνοι που κλείνουν ολόκληρη τη ζωή τους ανάμεσα σε λουλούδια και κολόνες.