Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι διαθέτουμε μια ταυτότητα - ένα εσωτερικό άτομο που κατοικεί μέσα στα σώματά μας, παίρνοντας αποφάσεις, δημιουργώντας ενέργειες και κατέχοντας ελεύθερη βούληση. Το συναίσθημα ότι ένα μοναδικό, ενιαίο και διαρκές «εγώ» κατοικεί στο σώμα είναι επιτακτικό και αναπόφευκτο. Έτσι αλληλεπιδρούμε ως κοινωνικά όντα και αξιολογούμε τις πράξεις και τις ενέργειες των άλλων. Ωστόσο, αυτή η κυριαρχία του εαυτού απειλείται ολοένα και περισσότερο από την επιστήμη καθώς η κατανόησή μας για τον εγκέφαλο προοδεύει. Αντί να είναι μια ενιαία οντότητα, ο εαυτός είναι στην πραγματικότητα μια συστοιχία μηχανισμών και εμπειριών που δημιουργούν την ψευδαίσθηση του εσωτερικού «εσένα». Εμφανιζόμαστε μόνο ως προϊόν αυτών που μας περιβάλλουν, ως μέρος των διαφορετικών αφηγήσεων που κατοικούμε από τη βρεφική ηλικία μέχρι τον θάνατο. Είναι ένας συνεχώς μεταβαλλόμενος χαρακτήρας, δημιουργημένος από τον εγκέφαλο για να παρέχει μια συνεκτική διεπαφή μεταξύ των πολλών εσωτερικών διαδικασιών και των εξωτερικών απαιτήσεων του κόσμου που απαιτούν διαφορετικούς εαυτούς.