Ο Απόλλωνας είναι ένα αγοράκι που λατρεύει την ζωγραφική... Παίρνει τις μπογιές και ζωγραφίζει τα πάντα... Μόνο που ανακατεύει τα χρώματα... Βάφει πράσινα τα σύννεφα, την θάλασσα κίτρινη και τις μπανάνες μπλε... Μόλις οι μπογιές μένουν μόνες τους, κάνουν συμβούλιο για να βρουν μία λύση και χωρίζονται σε ομάδες... Επειδή όμως δεν συμφωνούν, καταλήγουν σε έναν ιδιαίτερο "πόλεμο"... Ξαφνικά, ανοίγει η πόρτα και ο Απόλλωνας μπαίνει στο δωμάτιό του... Και τότε, όλοι καταλαβαίνουν γιατί τελικά υπάρχει αυτό το υπέροχο χρωματικό μπέρδεμα...
Από μικρή λάτρευα την ζωγραφική! Αυτή την αγάπη, προσπαθώ τώρα να μεταδώσω στα παιδάκια μου... Μόλις άνοιξα το βιβλίο στην πρώτη σελίδα και είδα τις πολύχρωμες μουτζούρες, αμέσως σκέφτηκα τις πρώτες ζωγραφιές τους, που τις θεωρούσα αριστουργήματα.
Ένα όμορφο παιδικό βιβλίο με ανατρεπτικό τέλος, που τουλάχιστον σε εμένα, δημιούργησε ένα τσίμπημα στην καρδιά. Ήταν κάτι που πραγματικά δεν περίμενα... Ομολογώ ότι δεν το κατάλαβα από την αρχή...
Αφού διαβάσαμε αυτό το βιβλίο με τα παιδάκια μου, συζητήσαμε για την αξία των χρωμάτων στη ζωή μας, όπως και για το πώς θα μας φαινόταν, αν για παράδειγμα οι βάτραχοι ήταν ροζ!
Επίσης, για την ελευθερία της έκφρασης μέσα από την τέχνη και τον τρόπο που η απεριόριστη ανθρώπινη φαντασία μπορεί να αποτυπωθεί σε ένα χαρτί ή καμβά.
Τελικά, δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος για να χρησιμοποιήσεις τα χρώματα... Όλα είναι υποκειμενικά, ειδικά αν τα δεις από την οπτική γωνία ενός ανθρώπου που έχει προβλήματα όρασης!
Ο Απόλλωνας όμως είναι τυφλός ή έχει κάτι σαν αχρωματοψία; Κι αν είναι τυφλός, πώς βλέπει και ζωγραφίζει; Πώς ξέρει τα χρώματα; Μπορούν τα άτομα με προβλήματα όρασης να ζωγραφίσουν; Μπερδεύτηκα λίγο με όλα αυτά, που δεν είναι καθόλου ξεκάθαρα στο συγκεκριμένο βιβλίο...
Διαβάζοντας τον τίτλο, περίμενα όλες οι σελίδες να είναι γεμάτες σκίτσα με έντονα χρώματα. Να υπάρχει μία χρωματική έκρηξη... Υπάρχουν χρώματα, αλλά όχι όπως το είχα στο νου μου.
Μία φράση που μου έμεινε από το βιβλίο είναι: "Ίσως δεν έχει τόσο σημασία τι χρώμα ζωγραφίζει κάποιος το καθετί"!
Σημασία είναι να συνεχίζεις να κάνεις αυτό που σου αρέσει, στην προκειμένη περίπτωση να ζωγραφίζεις, κι ας μην ταιριάζουν τέλεια τα χρώματα.
Όλοι έχουν ανάγκη από χρώμα στη ζωή τους, ακόμα κι αν δεν το βλέπουν καθαρά... Άραγε πώς θα ήταν ο κόσμος μας, αν όλα γύρω μας ήταν ασπρόμαυρα; Μάλλον μουντά και βαρετά...