Μια μέρα, από αυτές τις γαμάτες, ψάχνοντας τον υπολογιστή μου, πέφτω επάνω σε κάτι παλιά, ξεχασμένα λογοτεχνικά μου κείμενα. Το παλαιότερο το 1988! Jackpot! Με τα σημερινά μου μάτια, τα κείμενα αυτά δείχνουν ολοκληρωμένες λογοτεχνικές οντότητες.

Τότε στην κοσμάρα μου εγώ, ούτε καν είχα ιδέα ότι μπορούσα να γράψω λογοτεχνία με κάποια αξία και δυναμική έκδοσης (όπως αποδείχτηκε από τις μετέπειτα εκδόσεις λογοτεχνικών μου έργων). Κι όμως, κάθε εμπειρία της ζωής μου που με εντυπωσίαζε την κατέγραφα. Για πάρτη μου, σιωπηλά, ανέκδοτα. Ήταν όμως, όπως τώρα καταλαβαίνω, μια ζωτική μου ανάγκη.

Μετά, κοιτάζοντας και κάτι άλλα νεότερα, ανέκδοτα κείμενα, κι εκεί το ίδιο κόλλημα με τα παλαιότερα. Μήπως όλα αυτά ενοποιημένα θα ήταν ένας απίθανος τρόπος να ανιχνεύσω διαχρονικά την αγωνία μου για αληθινή γνώση του εαυτού μου και του κόσμου; Ναι αλλά όχι μόνο για μένα: γουστάρω να τα μοιραστώ και μαζί σας. Έτσι γεννήθηκε η σκέψη αυτό του βιβλίου.

Σκοπός του η αναζήτηση της αλήθειας για τη ζωή, την ομορφιά του κόσμου αυτού, των ανθρώπων και των σχέσεων τους, αλλά πρώτα και κύρια για τον ίδιο μου τον εαυτό: ποιος είμαι πραγματικά και ποιο είναι το αληθινό νόημα της επίγειας ζωής.

Γεράσιμος Π. Παγουλάτος