Η προοδευτική τεχνολογική αλλαγή που χαρακτηρίζει την 4η βιομηχανική επανάσταση έχει δημιουργήσει ιδιόμορφα και συχνά νέα ζητήματα στον κόσμο της εργασίας. Οι νέες διαταρακτικές τεχνολογίες, δηλαδή αυτές που δεν εξελίσσουν απλώς τις υπάρχουσες αλλά τις διαφοροποιούν με απροσδόκητο τρόπο μέσω της υπερσύνδεσης και της διαλειτουργικότητας, έχουν προκαλέσει ριζικές αλλαγές στις βιομηχανικές σχέσεις και μια αλλαγή παραδείγματος στη νομική ρυθμισή τους.

Εν όψει αυτών των πρωτοφανών εξελίξεων, προκύπτει το ερώτημα αν οι κανόνες και τα ιδρύματα του εργατικού δικαίου που ισχύουν σήμερα —σε εθνικό, διεθνές και υπερεθνικό επίπεδο— είναι ικανοί να αντεπεξέλθουν στις ραγδαία αναπτυσσόμενες αλλαγές στον κόσμο της εργασίας που προκύπτουν από την ψηφιακή οργάνωση των επιχειρήσεων, ή αν είναι απαραίτητο να υιοθετηθούν νέοι κανόνες και, αν ναι, προς ποια κατεύθυνση. Αυτά είναι ακριβώς τα ερωτήματα στα οποία επιδιώκουν να απαντήσουν οι συγγραφείς στον παρόντα τόμο με τίτλο “Ψηφιοποίηση στην Εργασία: Προκλήσεις και Προοπτικές”, που δημοσιεύτηκε στο πλαίσιο του Jean Monnet Project “Διαδικασίες για την συνταγματική ταυτότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ/Δικαιώματα ΕΕ” και υλοποιείται από το Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου (CIEEL) μεταξύ 2020-2023.