Ο γράφων αποτελεί μέγας λάτρης της σειράς Final Fantasy, καθώς πρόκειται για τα αγαπημένα μου παιχνίδια που μου έχουν χαρίσει υπέροχες στιγμές, ιστορίες και συγκινήσεις σε φανταστικούς κόσμους. Παράλληλα, ως φαν του RPG είδους γενικότερα, αλλά και ως φανατικός παίκτης του MMORPG FFXIV, του οποίου η ομάδα βρίσκεται πίσω απ' την ανάπτυξη του XVI, το συγκεκριμένο παιχνίδι αποτελούσε μαζί με το Baldur's Gate 3 τις δύο πιο αναμενόμενες κυκλοφορίες για εμένα μέσα στη χρονιά, ενώ παράλληλα αποτελεί το λόγο που πήρα PS5. Άξιζε την αναμονή λοιπόν;
Για λόγους TL;DR, θα αναφέρω από τώρα ότι το παιχνίδι σε γενικές γραμμές αξίζει σαν σύνολο, ανταποκριθηκε στις περισσότερες προσδοκίες μου και πέρασα πολύ όμορφα. Δεν είναι ένα τέλειο παιχνίδι, κάποια στοιχεία του θα μπορούσαν να λειτουργήσουν καλύτερα, ωστόσο θέτει καλές βάσεις για την επιστροφή των single player mainline παιχνιδιών της σειράς, μετά από πολλά χρόνια στραβοπατημάτων. Και γι' αυτό και επέλεξα να γράψω αυτές τις εντυπώσεις τώρα, που σε ένα βαθμό έχει σβήσει το hype που είχα, καθώς το έχω ολοκληρώσει.
Gameplay και μηχανισμοί:
Ίσως το πιο "διχαστικό" στοιχείο του τίτλου και αυτό που σίγουρα επηρεάζει τη γνώμη των περισσότερων. Προσωπικά, αν και λάτρης των turn-based παιχνιδιών, δεν με χαλάει το action combat γενικότερα, οπότε θα το κρίνω για αυτό που μου έδωσε σαν action παιχνίδι. Από το combat έμεινα πολύ ευχαριστημένος. Παρόλο που στην αρχή φαίνεται αρκετά επαναλαμβανόμενο, καθώς προχωράει ο παίχτης, ξεκλειδώνει όλο και περισσότερα abilities με την απόκτηση των eikons (summons). Το κάθε eikon έχει διαφορετικά skills και εστιάζει σε διαφορετικό τρόπο παιξίματος (πχ Titan πιο defense oriented, Odin πιο speed oriented), ενώ στο ενεργό build, μπορεί ο παίχτης να έχει μέχρι 3 ενεργά eikons. Οι ability points δε φτάνουν για την απόκτηση όλων των δεξιοτήτων, συνεπώς ο παίκτης καλείται να επιλέξει τον τρόπο που του αρέσει να παίζει περισσότερο αλλά και να πειραματιστεί, καθώς υπάρχει η δυνατότητα για respec χωρίς περιορισμούς. Παρόλο που το παιχνίδι είναι σχετικά εύκολο, αυτό δε σημαίνει ότι βγαίνει με άμυαλο σπαμ του attack button και είναι σημαντική η χρήση των dodges και όλων των βασικών μηχανισμών μάχης. Κοινώς, όσο πειραματίζεται κανείς, παρατηρεί όλο και περισσότερο βάθος στη μάχη, ανεξάρτητα από το επίπεδο δυσκολίας. Παρόλαυτα, ιδανικό θα ήταν να υπήρχε ξεκλειδωμένο το Final Fantasy mode απ' την αρχή. Κάτι που προσωπικά δεν με βρίσκει σύμφωνο, είναι η μεγαλύτερη απομάκρυνση από το RPG στοιχείο της σειράς. Το αυτόματο level up που ανεβάζει όλα τα stats, το πολύ απλοϊκό equipment σύστημα όπου αλλάζεις εξοπλισμό όταν "βλέπεις το νουμερακι να ανεβαίνει" , η απουσία customizable party members και η έλλειψη οποιασδήποτε παραμετροποίησης του χαρακτήρα, πέρα από την επιλογή των skills και των eikons, αποτελούν ένδειξη της ξεκάθαρης καθαρόαιμης action κατεύθυνσης του τίτλου. Μολονότι η ομάδα είχε ξεκαθαρίσει ότι αυτή θα είναι η κατεύθυνση του τίτλου από αρκετά νωρίς, προσωπικά θεωρώ την απομάκρυνση από το RPG είδος ως μικρό ψεγάδι του τίτλου για τα γούστα μου ως λάτρης του είδους, καθώς θεωρώ ότι αλλοιώνει κάποια σημαντικά στοιχεία της ταυτότητας της σειράς. Για το λόγο αυτό, προσωπικά δεν θεωρώ το συγκεκριμένο παιχνίδι ως action RPG, αλλά ως action με RPG στοιχεία. Για κάποιον μη-παραδοσιακό φαν της σειράς, το συγκεκριμένο κομμάτι πιθανόν να μην αποτελέσει καν πρόβλημα, καθώς δεν κάνει το παιχνίδι χειρότερο σε καμία περίπτωση. Σε κάθε περίπτωση όμως, κρίνοντας το για αυτό που είναι, το παιχνίδι θεωρώ ότι τα καταφέρνει και η μάχη είναι 100% ποιοτική, δουλεμένη και απολαυστική.
Χάρτης και Questing:
Το Final Fantasy XVI δεν αποτελεί open world τίτλο και στέκεται στο να προσφέρει ανοιχτές περιοχές για εξερεύνηση αλλά και πιο γραμμικά dungeons (stages) τα οποία είναι μη επισκέψιμα από τον χάρτη, παρά μόνο όταν η ιστορία το απαιτεί. Προσωπικά, ως τίτλος με βασικό πυλώνα το κεντρικό σενάριο, αυτή η επιλογή με βρίσκει σύμφωνο, καθώς απομακρύνει αρκετό άχρηστο χάσιμο χρόνου (πράγμα που έχουμε δει σε αρκετά open world παιχνίδια) και βοηθάει στην εστίαση του παίκτη εκεί που πρέπει. Τα side quests του τίτλου αποτελούν δίκοπο μαχαίρι, διότι από τη μια δυστυχώς στέκονται στα κλασικά επαναλαμβανόμενα objectives που βλέπουμε συνήθως στα περισσότερα side quests σε παιχνίδια, με αποτέλεσμα κάποιους να τους κουράσουν, από την άλλη όμως αποτελούν ένα βήμα βελτίωσης σε σχέση με τους πιο πρόσφατους FF τίτλους, καθώς ακόμα κι έτσι φροντίζουν να προσφέρουν πλήρως voice acted ιστορίες που αναπτύσσουν τους βασικούς NPCs που αλληλεπιδρά ο παίκτης αλλά και να εμπλουτίσουν το worldbuilding του κόσμου. Προσωπικά, προτείνω να ασχοληθεί κάποιος με αυτά, όσο και αν του ξινισουν στην αρχή, καθώς θεωρώ ότι βοηθούν πολύ τη συνολική σεναριακή εμπειρία, χωρίς να χαλούν το ρυθμό, μιας και είναι αρκετά μαζεμένα σε αριθμό χωρίς να γεμίζει ο χάρτης σε καμία περίπτωση. Το τελευταίο optional feature του παιχνιδιού είναι κάποια επιπλέον mini boss fights (hunts) για όποιον θέλει παραπάνω δράση, υλικά κλπ αλλά και μερικες μάχες φωτιά. Δυστυχώς όμως, από ένα σημείο και μετά, τα patterns αυτών των εχθρών επαναλαμβάνονται, οπότε αν κάποιος δεν τον κερδίσει εξ' ολοκλήρου το σύστημα μάχης και δε θέλει να αποκτήσει τον καλύτερο εξοπλισμό στο παιχνίδι, καλύτερα να μην ασχοληθεί. Εν ολίγοις, η συγκεκριμένη ενότητα του παιχνιδιού είναι το κομμάτι που φαίνεται πιο έντονα η MMO φύση και εμπειρία της ομάδας ανάπτυξης, με ο,τι καλό και κακό συνεπάγεται σε αυτό.
Σενάριο, παρουσίαση, καλλιτεχνικός και τεχνικός τομέας:
Για να αποφύγω τα spoilers, δε θα αναφερθώ εκτενώς σε λεπτομέρειες της ιστορίας και θα αρκεστω στο να πω ότι το παιχνίδι δεν απογοητεύει καθόλου και φροντίζει να δώσει μια πλήρη, καλογραμμένη, επική και καθαρόαιμη παραδοσιακή Final Fantasy ιστορία (της προ-VII εποχής κυρίως), με όλα τα στοιχεία και τα όποια "κλισέ" το συνοδεύουν. Όλα όμως είναι κατάλληλα τοποθετημένα να υπηρετούν το σύνολο και λειτουργούν αρμονικά. Έχουμε να κάνουμε με ως επί το πλείστον καλογραμμένους κσι πλήρεις χαρακτήρες, πολιτικά παιχνίδια εξουσίας, επικές μάχες και θεότητες που κάθε φαν της σειράς θα είναι γνώριμος. Παραδοσιακό και ταυτόχρονα μοντέρνο FF, η ομάδα του XIV αποδεικνύει για ακόμη μια φορά πως το έχει με τη γραφή, ενώ η τεχνική και η δομή της γραφής που χρησιμοποιούν είναι η ιδια: το παιχνίδι αφιερώνει αρκετό χρόνο στο χτισιμο μέχρι την εκάστοτε κορύφωση. Αν κάποιος επιθυμεί διαρκή δράση, πιθανόν να μην τη βρει εδώ, ωστόσο ο τρόπος αυτός είναι απαραίτητος ώστε οι επικές στιγμές να "χτυπούν" κατάλληλα τον παίχτη. Σε όλο αυτό συμβάλλει και η γενικότερη παρουσίαση της ιστορίας, με φαντασμαγορικές cutscenes κινηματογραφικού βεληνεκούς και ανατριχιαστικές (αγγλικες) ερμηνείες. Γενικά προτείνεται να παίξετε με τις αγγλικές φωνές, καθώς εκείνες αποτέλεσαν την αυθεντική ηχογράφηση και ενσάρκωση των χαρακτήρων, ενώ καταφέρνουν να ταιριάξουν γάντι με το setting του παιχνιδιού. Το παιχνίδι έχει αρκετές cutscenes που ίσως κουράσουν όσους δεν είναι συνηθισμένοι στη σειρά και σε τόσο έντονα story driven παιχνίδια, όμως αν σας τραβήξει η ιστορία και ο κόσμος, θα ανταμειφθείτε. Σε αυτό βοηθά και το Active Time Lore, που πρόκειται για μια λειτουργία, όπου ο παίκτης μπορεί ανά πάσα στιγμή να παρακολουθεί το lore του παιχνιδιού στο pause screen και να διαβάσει ο,τι σημαντικό υπάρχει στη σκηνή που παρακολουθεί αναφορικά με το lore. Παρόλαυτα, η κεντρική ιστορία μπορεί να γίνει κατανοητή και χωρίς τη χρήση του ATL, το όποιο λειτουργεί καθαρά επικουρικά για όσους επιθυμούν περαιτέρω εμβάθυνση στο τρέχον lore που αναφέρεται στην κάθε σκηνή. Ο ηχητικός τομέας και η μουσική βρίσκονται σε υψηλότατα επίπεδα με τον Soken να παραδίδει για ακόμη μια φορά (οι fans του XIV γνωρίζουν) οσκαρική μουσική που ντύνει πανέμορφα και κατάλληλα τόσο τις μάχες όσο και τις ήρεμες στιγμές. Στον τεχνικό τομέα, αν και η γενικότερη εικόνα είναι σε υψηλά επίπεδα και το παιχνίδι παραμένει ανετοτατα playable, στο launch όπου το έπαιξα εγώ, παρατηρήθηκαν αρκετά μικροθεματακια και σκαμπανεβάσματα στα frames κυρίως στο performance mode, ενώ το graphics mode διακατεχόταν από έντονο motion blur. Προσωπικά, είχα το παιχνίδι στο performance και δεν είχα κάποιο σοβαρό θέμα, ούτε κάποιο lag ή crash, πέρα από κάποια περιστατικά σκαμπανεβάσματα στα frames που δεν επηρεάζουν την εμπειρία όμως. Παρόλαυτα, τη στιγμή αυτή έχουν διατεθεί διάφορα patches όπου βελτιώνουν την απόδοση και δίνουν την επιλογή για ρύθμιση και απενεργοποίηση του motion blur. Συνεπώς, το παιχνίδι βρίσκεται ήδη σε αρκετά καλύτερη κατάσταση απ' ότι στο launch και προτείνω να ασχοληθείτε άφοβα όσοι ενδιαφέρεστε.
Επίλογος:
Το Final Fantasy XVI αποτελεί για μένα μια πολύ αξιόλογη προσθήκη στην αγαπημένη μου σειρά παιχνιδιών. Με δυνατό σενάριο και action gameplay, αξίζει να το τσεκαρουν ολοι οι λάτρεις των story driven παιχνιδιών και κυρίως των Sony first-party exclusives. Μπορεί να μην είναι τέλειο και ορισμένες gameplay-ακες και ίσως και σεναριακές επιλογές του δεν θα ευχαριστήσουν τους πάντες, ωστόσο, μαζί με τις τελευταίες αξιόλογες κυκλοφορίες (XIV, VII REMAKE), βάζει και αυτό το δικό του λιθαράκι για την επιστροφή της ιστορικής σειράς στους καλούς και αναμενόμενους τίτλους κάθε χρονιάς.
Για τους πιστούς, ραντεβού το Φεβρουάριο τώρα και μετά τον Ιούνιο!
Θετικά:
-Καλογραμμένη και επική Final Fantasy ιστορία και χαρακτήρες με όμορφο love story και υψηλά επίπεδα παρουσίασης
-Χορταστική διάρκεια χωρίς να σε γεμίζει με πολύ ανούσιο περιεχόμενο
-Οσκαρική μουσική και ερμηνείες
-Καλοφτιαγμένο, βαθύ και απολαυστικό σύστημα μάχης...
Αρνητικά:
-...που όμως περιορίζεται ελαφρώς από τη χαμηλή πρόκληση
-Η απομάκρυνση από τους RPG μηχανισμούς θα δυσαρεστήσει τους φανατικούς της σειράς (κι εμένα προφανώς)
-Τα side quests, αν και βελτιωμένα σε σχέση με τους πρόσφατους τίτλους της σειράς, εξακολουθούν να έχουν τυπική και ρηχή δομή.
-Ενας mini map θα βοηθούσε ρε Square! Μικρό το κακό όμως!
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!