Ο Francesco Petrarca (1304-1374), ένας από τους σπουδαιότερους Ιταλούς ποιητές, υπήρξε επίσης ο κύριος πνευματικός φορέας της αναγεννησιακής κίνησης για την αναβίωση της αρχαίας ρωμαϊκής γλώσσας και λογοτεχνίας. Όπως η λατινική επική του ποίηση Africa μιμείται τον Βιργίλιο και το έργο του On Illustrious Men εμπνεύστηκε από τον Λίβιο, έτσι και οι τέσσερις Επικρίσεις του είχαν σκοπό να αναβιώσουν την ευγλωττία του μεγάλου Ρωμαίου ρήτορα, Κικέρωνα. Οι Επικρίσεις στρέφονται κατά των πολιτιστικών ειδώλων του Μεσαίωνα - κατά της σχολαστικής φιλοσοφίας και ιατρικής καθώς και της κυριαρχίας της γαλλικής κουλτούρας γενικότερα. Υπερασπίζονται την αξία της λογοτεχνικής κουλτούρας κατά της σκοταδιστικής νοοτροπίας και παρέχουν μια σαφή δήλωση των αξιών του αναγεννησιακού ανθρωπισμού. Το βιβλίο αυτό παρέχει μια νέα κριτική έκδοση του λατινικού κειμένου βασισμένη στις δύο αυτόγραφες εκδόσεις και την πρώτη αγγλική μετάφραση τριών από τις τέσσερις επικρίσεις.