Μετά από μερικούς μήνες εξοικείωσης με τα R1800T III μπορώ να πω με σιγουριά ότι αξίζουν τα χρήματά τους ως εισαγωγικά ηχεία σε υψηλή πιστότητα, περισσότερο για το γραφείο και την τηλεόραση αλλά όχι τόσο για "βιβλιοθήκη" ή σαν studio monitor, εκεί θα κοιτάξετε να δώσετε κάτι αρκετά παραπάνω.
Καταρχήν η ποιότητα κατασκευής είναι πολύ καλή, τα μεγάφωνα είναι καλά στερεωμένα στο σώμα χωρίς να παράγουν στο σύνολο σημαντικούς ιδιοσυντονισμούς και τριγμούς και οι απαραίτητες συνδέσεις RCA είναι εύχρηστες όσο και επαρκείς σε σχέση με ίδιας κατηγορίας ηχείων σε άλλες μάρκες. Ποιοτικά στον ήχο και τα ποτενσιόμετρα ρύθμισης έντασης, πρίμων και μπάσων, κάτι πολύ βασικό όταν θέλουμε να αποφύγουμε να το παρακάνουμε με τα εκουαλάιζερ ή δεν είμαστε σίγουροι τι αποζητάμε σε διαφορετικές συχνότητες ανάλογα με το πρόγραμμα. Ευέλικτο σε μήκος 4 μέτρων (!) το 4πινο καλώδιο ηχείων και συνάμα ποιοτικό, όμως περιορίζει τη δυνατότητα για πειράματα με άλλα καλώδια ποιοτικότερης επιλογής αν υπήρχαν οι κλασικές μπόρνες.
Σε σύγκριση με ενεργά M-Audio δεκαετίας που γνωρίζω πρακτικά ως οικιακά ηχεία, τούτα δω τα αυτοενισχυόμενα ακούγονται αρκετά καλύτερα σε δυναμικό εύρος, πολύ καλό έλεγχο και περισσότερη ευκρίνεια, κάτι που μάλλον οφείλεται στα αποτελεσματικά ψηφιακά τσιπ ελέγχου DRC και DSP που ενσωματώνουν παρά στα υλικά κατασκευής. Εδώ φανερώνεται ότι ο σχεδιασμός είναι πάρα πολύ καλά υλοποιημένος στο κομμάτι της πιστότητας. Όμως θα ήταν λάθος να τα συγκρίνω με το κύριο ηχοσύστημα μου του σαλονιού καθώς προορίζονται και τα δύο για πολύ διαφορετικές χρήσεις και εμπειρίες. Τα R1800T III κάνουν τη δουλειά για τα οποία προορίζονται: μια πολύ αξιοπρεπής πρόταση για καλό ήχο **στο γραφείο** χωρίς να ξοδευτείς, χωρίς μεν εξάρσεις αλλά με ακρίβεια παρά ένα σκαλοπάτι πιο κάτω από τα κυρίως ειπείν studio monitor. Τα λέω αυτά και με εμπειρία από μόνιτορ σε ημιεπαγγελματικό στούντιο ηχογραφήσεων φίλου μου αλλά εδώ πάμε σε άλλα πολύ ανώτερα επίπεδα τιμής.
Τα καλά νέα λοιπόν είναι ότι δεν συγχωρούν τον... κακό ήχο. Αν έχετε μείνει ακόμα στην εποχή του napster με ηχειάκια του δεκάρικου ή έχετε νοσταλγικά favorites του Youtube με τα 240p ποιότητα, μείνετε καλύτερα στα... ηχειάκια του δεκάρικου. Η σύγκριση με ίδια αρχεία τόσο σε mp3 (που ψοφάει οσονούπω λόγω της τεχνολογικής εξέλιξης στις διαδικτυακές ταχύτητες διαμοιρασμού με μεγαλύτερο όγκο ψηφιακού αρχείου) όσο σε FLAC/WAV είναι εμφανέστατη στις μεταξύ τους διαφορές.
Ακόμα καλύτερα, ιδίως όταν υπάρχουν onboard κάρτα ήχου σε φτηνές υλοποιήσεις Η/Υ και λάπτοπ, με μια κάρτα ήχου, ακόμα και εισαγωγική σαν την καλή και διαχρονική Behringer UCA222 που έχω σαν βασική επιλογή δοκιμής χωρίς να ξοδευτείς, το σύνολο απογειώνεται με πολύ μεγάλη διαφορά σε συνδυασμό με ένα καλό πρόγραμμα αναπαραγωγής και όχι τον συνήθη player των Win. Κοιτάξτε από κείνη τη μεριά και το λιγότερο μια καλή και αξιοπρεπή κάρτα ήχου 2.0 να εφοδιαστείτε σαν την παραπάνω, θα με θυμηθείτε μετά ειδικά με τα φτηνά λάπτοπ που χρησιμοποιεί η πλειοψηφία.
Κι ακόμα πολύ καλύτερα, δοκίμασα κάποια cd player που έχω σαν "παροπλισμένα" και τα σύνδεσα κατευθείαν στα R1800T III. Ο ήχος ανέβηκε αν έχετε κάποιες παλιές καλές συσκευές - στην περίπτωσή μου με cd της Marantz και Sony και sacd/dvd της Pioneer, ο ήχος βελτιώθηκε κι άλλο. Αναμενόμενο όμως ότι με "πρόδωσαν" σε dvd players "του σωρού" Philips και ένα άλλο Pioneer κάτι που δείχνει την ποιότητα των ηχείων. Αλλά εδώ υπολογίστε πως το παρεχόμενο καλώδιο RCA φαίνεται μεν ποιοτικό κι αυτό αλλά κάποιοι μπορεί να διακρίνετε διαφορές αν βάλετε καλύτερο, το πολύ μέχρι δέκα ευρώ κόστος, για επώνυμα και επίχρυσα και ικανού μήκους δυο μέτρων το λιγότερο είναι αρκετό ανάλογα με την ποιότητα του player.
Για το μπάσο που αναρωτιούνται και ψάχνουν πολλοί. Αν μείνατε στα 2.1 "του κιλού", ναι έχετε πολύ μεγάλη θεαματική βελτίωση σε ποιότητα αλλά όχι απαραίτητα σε όγκο κι αυτό πάντα ανάλογα με το πρόγραμμα και το χώρο σας. Αν είστε άρρωστοι με τα games, κοιτάξτε κάτι καλύτερο και συνεπώς ακριβότερο με τη λιγότερη απαίτηση να έχετε κάρτα από 5.1, τα R1800T III δεν είναι για σας εκτός αν σας περιορίζει πολύ ο χώρος του γραφείου, εκεί κάνουν πολύ καλά γιατί ρυθμίζονται εύκολα σε μικρό χώρο. Σε λιγότερη απαίτηση για ταινίες στον υπολογιστή ή στην τηλεόραση, κάνουν δουλειά αν ξέρετε να παίζετε με τις ρυθμίσεις ενός εκουαλάιζερ, είναι εννοείται ακριβή και με ογκώδη στερεοφωνική εικόνα απείρως ανώτερη από τα όποια "προχώ" ενσωματωμένα ηχεία της τηλεόρασης. Σε μουσική όμως είναι υπέρ το δέον άψογα **για την τιμή τους** στο γραφείο σας. Προσέξτε όμως εδώ κάτι.
Ο κατασκευαστής δίνει σαν συχνότητα αποκοπής στις χαμηλές συχνότητες τα... 30Hz. Φυσικά και δεν ισχύει αυτό, τα δικά μου "θηριώδη" B&W ηχεία δαπέδου στο σαλόνι δεν κατεβαίνουν κάτω από 50Hz και θα έχουν μπάσα οι... σπόροι; Εδώ φαίνεται ότι έχουν μπει τα ψηφιακά τσιπ που προανέφερα, που δίνουν την ψευδαίσθηση ότι τα R1800T III κατεβαίνουν χαμηλότερα αλλά αυτό είναι αποτέλεσμα της ψηφιακής επεξεργασίας. Σε δύσκολα προγράμματα, σε τζαζ, μέταλ, τις συνήθεις μπότες και κλασικά συμφωνικά έργα από δίσκους αναφοράς, υπάρχουν οριακές στιγμές που δείχνουν μεν μια τεχνική αδυναμία αλλά αυτό είναι πλεονέκτημα για να αποφευχθούν ανεπιθύμητα τριξίματα και παραμορφώσεις. Οπότε έχουμε με τη σειρά, από το "χειρότερο" στο καλύτερο σενάριο: games για αρκετά μικρούς χώρους που ρυθμίζονται εύκολα, τηλεόραση ανάλογα τη χρήση και το χώρο, αλλά η μουσική συμπεριφορά είναι άψογη έστω στο ένα σκαλοπάτι κάτω από τα monitor, όλα εφόσον τα μεταχειρίζεσαι και θες να τα χρησιμοποιείς σαν 2.0 ηχεία και με τις έξτρα βελτιώσεις που πρότεινα πιο πάνω. Θα έχεις σε όλες τις περιπτώσεις και ακρίβεια και πιστότητα και έλεγχο για τα λεφτά τους.
Μια σημαντική συμβουλή εδώ παρόλο που ισχύει για όλα τα ηχεία της κατηγορίας: βάλτε από κάτω για βάση κάποιο υλικό που να είναι αποσβεστικό ή και αδρανές, γιατί το ξύλο (λέγε με: χάρτινο MDF) του γραφείου μπορεί να σας βγάλει πολύ ανεπιθύμητους χρωματισμούς. Προσωρινά καλύπτομαι προς το παρόν με κάτι σκληρούς "τόμους" από εφημερίδες και βελτιώθηκε πάρα πολύ η συμπεριφορά των ηχείων. Οπότε πάω για παραπάνω.
Να τελειώσω το σεντόνι με κάποια φανερά αρνητικά.
1. Κάκιστο το τηλεχειριστήριο, στο μήνα πάνω θα το καταλάβετε ότι είναι για πέταμα.
2. Θα προτιμούσα τα RCA πίσω να ήταν και επίχρυσα. Για το λόγο ότι υπάρχει το ίδιο μοντέλο R1800BT, με bluetooth δηλαδή, που κοστίζει παραπάνω στα 40-50 ευρώ! Μόνο για το έξτρα bluetooth τόση διαφορά! Τόση πολλή τσιγκουνιά;
3.Όπως είπα πιο πάνω, θα προτιμούσα στις υποδοχές των ηχείων να υπήρχαν κλασικές μπόρνες για πειράματα με καλώδια για να γνωρίσουμε τα όρια τους.
