Αυτό το βιβλίο δεν γράφτηκε. Αυτό το βιβλίο ειπώθηκε, συζητήθηκε, μιλήθηκε. Είναι ζωντανός λόγος, άμεσος, γιατί κάθε ένα από τα κεφάλαιά του είναι μια ομιλία ή μια συζήτηση που έλαβε χώρα σε μια ομάδα, μια παρουσίαση, μια εκδήλωση ή ένα σεμινάριο του Ομίλου. Αναφέρεται σε θέματα που δεν προγραμματίστηκαν ούτε προσδιορίστηκαν εκ των προτέρων, αλλά προέκυψαν κάθε φορά μέσα από τη ροή της ομάδας και από την ανάγκη που υπήρχε σε όλους όσους συμμετείχαν, είτε ήταν μέλη του Ομίλου είτε όχι.

Κάθε κεφάλαιο απευθύνεται σε όλους μας μαζί αλλά και σε καθέναν από εμάς ατομικά, ώστε μέσα από τις σελίδες του αναγνώστης να μπορεί να γίνει μέρος όλων αυτών που αναπτύσσονται, σαν να ήταν παρών και μέρος της συζήτησης όταν συνέβη για πρώτη φορά, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό, φυσικά. Δεν χρειάζεται κάποιος να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, να αποδεχθεί ή να απορρίψει, να κατανοήσει ή να μην κατανοήσει κάτι. Πολύ απλά, καθώς διαβάζουν, μπορεί να δουν έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης της καθημερινής ζωής, και αν βρουν κάτι που «λειτουργεί για αυτούς», όπως λέμε, να το κρατήσουν κοντά τους, εάν θεωρούν ότι μπορεί να τους βοηθήσει να βελτιώσουν τη ζωή τους και να γίνουν καλύτεροι.

Αφού όλα, αν μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό το βιβλίο έχει έναν στόχο, αυτός θα ήταν να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα για οποιονδήποτε θέλει να θαυμάσει το «θαύμα του θαύματος», τον Άνθρωπο και τη Ζωή!

Διαβάζουμε στη πίσω όψη:

Με αυτό το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, ξεκινάτε μια περιπέτεια...

...σαν όταν ρίχνετε μια κουπί σε μια ήρεμη λίμνη και αρχίζει να δημιουργεί κυκλικούς κυματισμούς που διασπείρονται...

...σαν όταν μια δέσμη φωτός περνάει μέσα από ένα πρίσμα και διασπάται στα χρώματα του φάσματος της...

...σαν όταν ακολουθείτε το νήμα της Αριάδνης...

...σαν το ερώτημα στη ζεν φιλοσοφία του αν η γέφυρα κινείται ή το ποτάμι...

...απλό, δεν είναι;

Όταν βρίσκεστε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, μαθαίνετε να κάνετε μια απλή κίνηση: να πατήσετε τον διακόπτη και να ανάψετε το φως.