Οι ναοί και τα θέατρα του αρχαίου ελληνικού κόσμου είναι ευρέως γνωστά, αλλά λιγότεροι είναι αυτοί που γνωρίζουν τα σπίτια στα οποία ζούσαν οι άνθρωποι. Στο βιβλίο αυτό, η Λίζα Νέβετ προσφέρει μια προσβάσιμη εισαγωγή στις ποικιλόμορφες μορφές στέγασης που βρέθηκαν σε όλο τον ελληνικό κόσμο μεταξύ 1000 και 200 π.Χ. Πολλά σπίτια υιοθέτησαν μια δομή αυλής, την οποία τοποθετεί σε ένα ευρύτερο χρονολογικό, γεωγραφικό και κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο. Το βιβλίο εξερευνά πώς η στέγαση διαμόρφωσε - και διαμορφώθηκε από - τις συνήθειες της οικιακής ζωής, στην Αθήνα και σε άλλες αστικές κοινότητες. Επιπλέον, υποδεικνύει μια ταχεία αλλαγή στην κλίμακα, την εκλεπτυσμένη κατασκευή και τη διάταξη των μεγαλύτερων σπιτιών. Αυτό συνδέεται με μια στροφή μακριά από την έκφραση αλληλεγγύης με τους συνομηλίκους στην τοπική αστική κοινότητα, προς την καταγραφή προσωπικού κύρους και συμμετοχής σε ένα δίκτυο ελίτ νοικοκυριών που εκτείνονται σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Οι εκπαιδευτές, οι φοιτητές και οι γενικοί αναγνώστες θα καλωσορίσουν αυτό τον προκλητικό τόμο.

Σελίδες: 370, Διαστάσεις: 17x17cm