Η πλούσια αλλά και ποιοτική νομολογιακή παραγωγή που έχουν κατά τις τελευταίες δεκαετίες να επιδείξουν ιδίως το Συμβούλιο της Επικρατείας, από πλευράς ελληνικών δικαιοδοτικών οργάνων, καθώς και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, επί υποθέσεων με κύρια ή παρεμπίπτοντα ζητήματα από την ύλη του Εκκλησιαστικού Δικαίου, κατέστησαν αναγκαία την έκδοση ενός σύγχρονου και, κατά το δυνατόν, ολοκληρωμένου έργου, που να πραγματεύεται τον κλάδο αυτών των νομικών μας σπουδών στη βάση των πλέον πρόσφατων εξελίξεων.

Την ίδια περίοδο, μία δαψιλής βιβλιογραφία, προερχόμενη όχι μόνον από τον ευρωπαϊκό αλλά και τον ελληνικό επιστημονικό χώρο, έρχεται να ελκύσει αισιόδοξα το ενδιαφέρον μας για τη θεωρητική της συμβολή στην ανάπτυξη τομέων όπως είναι η προστασία του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας, οι σχέσεις κράτους και εκκλησίας, η οργάνωση, διοίκηση και θεσμική λειτουργία του εκκλησιαστικού οργανισμού, καθώς και το δικαιοδοσιακό περιεχόμενο των πέντε γεω-εκκλησιαστικών δικαιοταξιών της ελληνικής επικράτειας.

Ο μετά χείρας τόμος επιχειρεί να κινηθεί στο πλαίσιο που συγκαθορίζουν τα νέα αυτά δεδομένα, αποτελώντας μία ισορροπημένη αρωγή τόσο στη θεωρητική καλλιέργεια όσο και τη νομολογιακή (εφαρμοσμένη) διάπλαση των επιμέρους ερευνητικών κατευθύνσεων του Εκκλησιαστικού Δικαίου.