Όλα όσα ανήκουν στην σφαίρα της πραγματικότητας που βρίσκεται έξω από τον εαυτό μας και τα προσεγγίζουμε μέσω των οργανικών μας αισθήσεων, υπόκεινται στον χρόνο. Ο χρόνος καταστρέφει αυτά που δημιουργεί, κάνοντας την ιστορία να βασίζεται μόνο σε όσα αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου και παραδίδονται στους επόμενους. Όταν όμως περιοριζόμαστε στις εξωτερικές μόνο μαρτυρίες, δεν είναι δυνατόν να είμαστε σίγουροι ότι αυτό που μας παραδίδεται αντιπροσωπεύει το ουσιώδες.

Κάθε τι που γεννιέται στον χρόνο έχει τις ρίζες του στο αιώνιο, ωστόσο η αισθητή αντίληψη δεν μπορεί να το φτάσει, μολονότι τα μονοπάτια που οδηγούν σε αυτό είναι ανοιχτά στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει δυνάμεις, που βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα του, και έτσι να γνωρίσει το αιώνιο. Όταν μάλιστα διαθέτει προηγμένη ικανότητα για γνώση, μπορεί να διεισ­δύσει στις αιώνιες πηγές όλων εκείνων που φθείρονται στον χρόνο.

Αν τώρα ο άνθρωπος βελτιώσει τη γνωστική του ικανότητα, τότε θα πάψει να εξαρτάται από εξωτερικές αποδείξεις για να καταλάβει το παρελθόν. Θα γίνει ικανός να στοχάζεται για τα γεγονότα τα οποία είναι απρόσιτα στις απλές οργανικές αισθήσεις, δηλαδή να αντιλαμβάνεται το μέρος εκείνο που ο χρόνος δεν μπορεί να καταστρέψει. Τότε περνάει από την εφήμερη ιστορία στην αιώνια ιστορία.

Στη Γνώση και στη Θεοσοφία αυτό ονομάζεται «Χρονικό της Ακάσα».

Rudolf Steiner