ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΈΨΟΥΜΕ στην πατρίδα να παντρευτούμε, πριγκί­πισσά μου». Δηλαδή θα παντρευόμουν στ’ αλήθεια; Αυτόν; Ξαφνικά, θυμήθηκα όλες τις κοριτσίστικες φαντασιώσεις που είχα στο παρελθόν, πριν μάθω ποια ήμουν και τι προσδοκούσαν από εμένα – ονειροπολήσεις που ήμουν σίγουρη ότι θα γίνονταν πραγματικότητα χάρη στην αγάπη που είχαν οι γονείς μου μεταξύ τους. Ούτε μια φορά δεν είχα συμπεριλάβει στα όνειρα εκείνου του μικρού κοριτσιού μια πρόταση γάμου που δε θα ήταν στο ελάχιστο πραγματική. Ούτε ότι η πρόταση θα γινόταν σ’ ένα τραπέζι γεμά­το άγνωστους, οι μισοί από τους οποίους με ήθελαν νεκρή. Και αυ­τά τα όνειρα σε καμιά περίπτωση δεν περιλάμβαναν εκείνη που πρέπει να ήταν η χειρότερη –και πιθανόν η πιο παρανοϊκή– μη πρό­ταση γάμου από έναν άντρα που προς το παρόν με κρατούσε αιχ­μάλωτη. Ίσως να είχα κάποια πάθηση στον εγκέφαλο. Πιθανόν να είχα παραισθήσεις εξαιτίας του άγχους. Στο κάτω κάτω, είχα τόσο πολλούς επώδυνους θανάτους που έπρεπε να επεξεργαστώ. Ν’ αντι­μετωπίσω την προδοσία του. Και μόλις είχα μάθει ότι καταγόμουν από την Ατλάντια, ένα βασίλειο που, μεγαλώνοντας, με είχαν κά­νει να πιστεύω ότι ήταν η πηγή όλων των δεινών και της τραγω­δίας της χώρας. Οι παραισθήσεις εξαιτίας του άγχους φαίνονταν μια πολύ πιο αληθοφανής εξήγηση απ’ αυτό που πραγματικά μου συνέβαινε.

Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να κοιτάζω το μεγαλύτε­ρο χέρι που κρατούσε το μικρότερο δικό μου. Η επιδερμίδα του ήταν αρκετά πιο σκούρα από τη δική μου, σαν ηλιοκαμένη. Έπει­τα από τόσα χρόνια άσκησης με το σπαθί, οι παλάμες του είχαν γε­μίσει κάλους. Σήκωσε το χέρι μου ψηλά και το έφερε μπροστά σ’ ένα άσεμνα καλοσχηματισμένο και μπουκωμένο στόμα. Σε χείλη που ήταν μεν απαλά αλλά και αδυσώπητα σκληρά. Χείλη που είχαν ξεστομίσει όμορφες λέξεις και είχαν ψιθυρίσει θερμές και πονηρές υποσχέ­σεις στο γυμνό μου δέρμα. Χείλη που είχαν αποτίσει φόρο τιμής στο γεμάτο από τις αμέτρητες ουλές σώμα και πρόσωπό μου. Χείλη που είχαν επίσης ξεστομίσει αιματοβαμμένα ψέματα. Τώρα, το ίδιο αυτό στόμα ακουμπούσε το πάνω μέρος της πα­λάμης μου σε μια χειρονομία που πριν από λίγες ημέρες ή εβδομά­δες θα τη λάτρευα αιώνια και θα την έβρισκα εξαιρετικά τρυφερή. Απλά πράγματα όπως το να κρατάω το χέρι κάποιου ή αθώα φιλιά ήταν απαγορευμένα για μένα. Όπως και το να είμαι ποθητή ή να νιώθω πάθος. Είχα προ πολλού αποδεχτεί ότι δε θα γευόμουν πο­τέ τέτοιες εμπειρίες.