Η Ε.Σ. συγκροτεί μία ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα και απολύτως διακριτή φωνή της πεζογραφίας μας. Με κατακτημένη-δηλωμένη εξαρχής την υφολογική της ταυτότητα, δεν δείχνει να επαναπαύεται σε αυτό, αλλά με όχημα την γραφή, επιζητεί διαρκώς νέους τρόπους, πρόσφορους, προκειμένου να ικανοποιήσει την ενδιάθετη τάση της να μην επαφίεται στο απλό και το κοινότοπο, αλλά...