Cu rezervorul de apă plin până la refuz cu apă înghețată și 6 acumulatori de gheață în total, 4 ai mei de 500 ml și 2 ale lui mai mici, aerul la ieșirea ventilatoarelor iese cu greu cu 1 până la 2 grade mai jos decât temperatura ambientală.
Mă așteptam la asta, dar am zis să-l încerc.
Haideți deci să facem o lecție foarte simplificată și rapidă de fizică pentru a înțelege câteva lucruri despre toate air coolerele care își promovează filtrele din fibre vegetale:
În esență este vorba despre un sistem, în care în spatele ventilatoarelor există filtre umezite din „fibre vegetale” iar apa pentru umezirea lor provine dintr-un rezervor, în interiorul căruia există o mică pompă, care circulă apa (ideal) înghețată către duze, care picură apa prin cădere liberă peste filtrele care se „îmbibă”.
Toată logica se bazează pe faptul că o parte din căldura aerului să fie transferată în apă, care la rândul ei se evaporă și, după cum se știe, fenomenul evaporării include transfer de căldură către mediul volatil pentru transformarea lui din lichid în gaz.
Însă, așa cum este evident, puțina și invizibila vapori de apă produsă de sistem, se îndreaptă din nou către spațiul pe care teoretic îl răcește.
Întrebarea este deci: Dacă căldura aerului a fost transferată în apă și aceasta s-a evaporat și a fost transferată în spațiu, care anume este exact eliminarea căldurii din spațiu?
Dacă deci în loc de filtre umezite ar fi existat în locul lor schimbătoare metalice, exact cum sunt radiatoarele mașinilor sau sistemele de răcire cu apă ale calculatoarelor și apa și-ar face circuitul prin schimbătoare cu o mică evaporare inevitabilă din rezervor, cel puțin atunci ar exista un transfer eficient de căldură de la aer către apă.
Desigur, apa s-ar încălzi foarte repede, la fel cum și spațiul s-ar răci foarte repede pentru o durată foarte scurtă.
După toate acestea, omul înțelege că aparatul în cauză este un ventilator de lux cu o adiere cu 1-2 grade mai rece ca senzație atunci când te lovește direct, cu condiția să folosim destule acumulatori de gheață, care de asemenea au un cost pentru a îngheța. Toate acestea cu un cost de achiziție de 25-30% dintr-un aparat de aer condiționat modern cu indici de performanță cu adevărat buni la €500-600, care ar transforma spațiul într-o adevărată oază.
Aș spune că probabil ar putea fi o combinație ideală pentru un spațiu deja climatizat, cu utilizarea apei simple și nu a apei înghețate, astfel încât să nu fie nevoie să lăsăm ușile ușor întredeschise pentru reînnoirea umidității în spațiu.
Cu această logică poate primi 3 stele în loc de 1.
Ventilatoarele lui par de calitate, sunetul lor este abia perceptibil pe treapta întâi, suportabil pe a doua și oarecum suportabil pe a treia. Pe a patra și pe a cincea mai bine ascultați și puțină muzică cu căștile.
Με το ρεζερβουάρ του νερού τέρμα γεμάτο με παγωμένο νερό και 6 συνολικά παγοκύστες, 4 δικές μου των 500ml και 2 δικές του μικρότερες, ο αέρας στην έξοδο των ανεμιστήρων βγαίνει μετά βίας 1 με 2 βαθμούς χαμηλότερα από την θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Το περίμενα αλλά είπα να το δοκιμάσω.
Ας κάνουμε λοιπόν ένα πολύ απλοποιημένο και γρήγορο μάθημα φυσικής για να καταλάβουμε κάποια πράγματα για όλα τα air coolers που διαφημίζουν τα φίλτρα φυτικών ινών τους:
Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σύστημα, που πίσω από τους ανεμιστήρες υπάρχουν διαβρεχόμενα φίλτρα από "φυτικές ίνες" και το νερό για την διαβροχή τους προέρχεται από ένα ρεζερβουάρ, μέσα στο οποίο υπάρχει μία μικρή αντλία, που κυκλοφορεί το (ιδανικά) παγωμένο νερό σε μπεκ, που στάζουν το νερό με ελεύθερη πτώση πάνω στα φίλτρα που "μουλιάζουν".
Όλη η λογική βασίζεται στο να μεταφερθεί μέρος της θερμότητας του αέρα στο νερό, που με την σειρά του εξατμίζεται και ως γνωστόν το φαινόμενο της εξάτμισης συμπεριλαμβάνει μεταφορά θερμότητας προς το πτητικό μέσο για την μετατροπή του από υγρό σε αέριο.
Όμως, όπως είναι προφανές ο λιγοστός και αόρατος υδρατμός που παράγεται από το σύστημα, οδεύει και πάλι προς τον χώρο που θεωρητικά ψύχει.
Η ερώτηση λοιπόν είναι: Αφού η θερμότητα του αέρα μεταφέρθηκε στο νερό και αυτό εξατμίστηκε και μεταφέρθηκε στον χώρο, ποια ακριβώς είναι η αφαίρεση θερμότητας από τον χώρο;
Αν λοιπόν αντί για διαβρεχόμενα φίλτρα υπήρχαν στην θέση τους μεταλλικοί εναλλάκτες, όπως ακριβώς είναι τα ψυγεία των αυτοκινήτων ή τα συστήματα υδρόψυξης ηλεκτρονικών υπολογιστών και το νερό έκανε τον κύκλο του μέσα από τους εναλλάκτες με μία λιγοστή αναπόφευκτη εξάτμιση από το ρεζερβουάρ, τουλάχιστον τότε θα υπήρχε μία αποδοτική μεταφορά θερμότητας από τον αέρα προς το νερό.
Φυσικά το νερό θα θερμαινόταν τάχιστα, όπως και ο χώρος θα ψυχόταν τάχιστα για πολύ μικρή διάρκεια.
Μετά από όλο αυτό καταλαβαίνει κανείς ότι το εν λόγω μηχάνημα είναι ένας ανεμιστήρας πολυτελείας με ένα αεράκι 1-2 βαθμούς πιο δροσερό στην αίσθηση όταν σε χτυπάει άμεσα, εφόσον χρησιμοποιούμε αρκετές παγοκύστες, που επίσης έχουν ένα κόστος για να παγώσουν. Όλα αυτά με κόστος αγοράς το 25-30% ενός σύγχρονου κλιματιστικού με πραγματικά καλούς δείκτες απόδοσης στα €500-600 που θα έκανε τον χώρο πραγματική όαση.
Θα έλεγα ότι πιθανότατα θα μπορούσε να είναι ένας ιδανικός συνδυασμός για ήδη κλιματιζόμενο χώρο, με χρήση απλού νερού και όχι παγωμένου, ώστε να μην χρειάζεται να αφήνουμε πόρτες ελαφριά ανοιχτές για την ανανέωση της υγρασίας στον χώρο.
Με αυτή την λογική μπορεί να πάρει τα 3 αστέρια αντί 1.
Οι ανεμιστήρες του φαίνονται ποιοτικοί, ο ήχος τους είναι ανεπαίσθητος στην πρώτη σκάλα, υποφερτός στην δεύτερη και κάπως υποφερτός στην τρίτη. Στην τέταρτη και στην πέμπτη καλύτερα ακούστε και λίγη μουσική με τα ακουστικά σας.
