Η καλλιέργεια της μανταρινιάς είναι αρκετά διαδεδομένη στον ελληνικό χώρο, ιδιαίτερα σε νότιες περιοχές της χώρας. Όπως και τα περισσότερα εσπεριδοειδή, ευδοκιμεί σε μέση σύστασης εδάφη που διαθέτουν καλή γονιμότητα και ικανοποιητική αποστράγγιση. Αν και είναι το πιο ανθεκτικη σε ψύχος από τα άλλα εσπεριδοειδή, ο καρπός της, λόγω του μικρού μεγέθους και του λεπτού φλοιού είναι πιο ευαίσθητος. Μπορεί να καλλιεργηθεί εύκολα σε γλάστρα στο μπαλκόνι, στην αυλή η στην τη βεράντα μας. Για τη φύτευση της προτιμούμε ηλιόλουστο σημείο με νότιο προσανατολισμό, αρκετά προφυλαγμένο από τους ανέμους, και ειδικά τους βοριάδες που μπορούν να προκαλέσουν σημαντική πτώση φύλλων και καρπών. Επιλέγουμε γλάστρα, αρκετά μεγάλη, με βάθος και διάμετρο τουλάχιστον 40-50 εκατοστών, τοποθετούμε μία στρώση χαλικιών στη βάση της γλάστρας για καλύτερη αποστράγγιση του νερού, και τη γεμίζουμε με φυτόχωμα γενικής χρήσης ή ειδικό φυτόχωμα για καρποφόρα δέντρα.

• Ποικιλία με επιθυμητά χαρακτηριστικά για την αυλή και το σπίτι.
• Μέτριας ανάπτυξης, ορθόκλαδο, αραιόκλαδο.
• Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις και θερμές περιοχές.
• Προτιμά έδαφος ελαφρύ, βαθύ, γόνιμο και με καλή στράγγιση.
• Απαιτεί πολλά πλούσια καλοκαιρινά ποτίσματα.
• Λιπαίνεται με πολλές μικρές δόσεις λιπασμάτων.
• Κλαδεύεται πολύ ελαφρά στις αρχές της άνοιξης.

Ο καρπός

• Πολύ εύγευστος και αρωματικός.
• Πορτοκαλοκόκκινου χρώματος.
• Πεπλατυσμένος, με πολύ λεπτό και λείο φλοιό.
• Μέσου προς μεγάλου μεγέθους, με σπέρματα
• Ωριμάζει όψιμα (Μάρτιο έως Ιούνιο).
• Τις χρονιές με μεγάλη παραγωγή αραιώνεται.
• Κατάλληλος για νωπή κατανάλωση και μεταποίηση.