Ο αρραβωνιαστικός της Σλόαν Γουίντροπ είναι μεγάλος κόπανος. Τους ξέρω αυτούς. Δε γίνεται να μπεις στο διεθνές πρωτάθλημα χόκεϊ χωρίς να συναντήσεις όσους σου αναλογούν. Κι αυτός ο τύπος το έχει πάει στο απροχώρητο. Λες και το όνομα Στέρλινγκ Γούντκοκ δεν το πρόδιδε αρκετά, τώρα καυχιέται για το κυνηγητικό ταξίδι στο οποίο εκείνος και ο μπαμπάς του ξόδεψαν εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια για να σκοτώσουν λιοντάρια που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε αιχμαλωσία, λες και αυτό θα έκανε με κάποιον τρόπο τις πούτσες τους μεγαλύτερες.
Από το Rolex στον καρπό του μέχρι τα περιποιημένα του νύχια, αποπνέει πλούτο, και φαντάζομαι ότι έχει λογική που η Σλόαν ίσως καταλήξει με έναν άντρα σαν αυτόν. Στο κάτω κάτω, οι Γουίντροπ είναι μία από τις πιο ισχυρές οικογένειες της χώρας, έχοντας σχεδόν το μονοπώλιο στον χώρο των τηλεπικοινωνιών. Όσο εκείνος φλυαρεί, ρίχνω μια ματιά στη Σλόαν απέναντι στο τραπέζι. Τα γαλάζια μάτια της είναι χαμηλωμένα και είναι ολοφάνερο ότι παίζει με την πετσέτα στα πόδια της. Μοιάζει σαν να προτιμούσε να είναι οπουδήποτε αλλού εκτός από εδώ σ’ αυτό το φανταχτερό στέικ χάουζ με τον χαμηλό φωτισμό.
Και θα έλεγα ότι κι εγώ το ίδιο νιώθω. Το να ακούω τον μικροτσούτσουνο μέλλοντα σύζυγό της να καυχιέται σε ένα τραπέζι με συγγενείς και φίλους που δεν είχα γνωρίσει ποτέ για κάτι που ειλικρινά είναι ντροπιαστικό – και θλιβερό – δεν είναι ο τρόπος που θα επέλεγα να περάσω τη βραδιά μου. Είμαι εδώ για τη Σλόαν, όμως, κι αυτό λέω συνέχεια στον εαυτό μου. Γιατί έτσι όπως τη βλέπω αυτή τη στιγμή, τελείως καταβεβλημένη λίγες μέρες πριν από τον γάμο της… νιώθω ότι χρειάζεται εδώ κάποιον που να την ξέρει πραγματικά.
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!