Όπως οι τομές ξυπνούν με την υγρασία, έτσι και τα οστά της μνήμης, που στηρίζουν το κορμάκι των βιωμάτων μας, αρχίζουν να τρίζουν όταν βαραίνει η ατμόσφαιρα και πονάνε όταν βρέχει.

Ο καιρός επιδεινώνεται, το σώμα θυμάται και αυτοβιογραφείται. Ό,τι θάφτηκε στα σύννεφα, επιστρέφει με τις σταγόνες. Όποιος φοβάται τη βροχή της ειλικρίνειας, ας κρατήσει σφιχτά...