Ένα εικονογραφημένο μελέτη της ανάπτυξης και των επιχειρήσεων των δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων του στρατού της συμμαχίας και του Αφγανιστάν από το 2009 έως την απόσυρση το 2021.

Στα τέλη του 2008, η σαφώς ανεπαρκής δύναμη της Διεθνούς Δύναμης Ασφάλειας στο Αφγανιστάν (ISAF) προκάλεσε την ανάπτυξη στρατευμάτων σε αριθμούς που δεν θα μπορούσαν να διατηρηθούν μακροπρόθεσμα. Αυτό το κενό καλύφθηκε το 2009, όταν μια νεοσυσταθείσα διοίκηση ειδικών δυνάμεων (ANASOC) στον αφγανικό στρατό άρχισε να συνεργάζεται με την ISAF για την εκτέλεση αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων κατά των Ταλιμπάν, της Αλ-Κάιντα και του ISIL-K.

Ωστόσο, ενώ το βάρος των επιχειρήσεων ποτέ δεν μειώθηκε, πολλές χώρες του ΝΑΤΟ μείωσαν τη συνεισφορά τους από το 2012 και μετά, οδηγώντας σε μια υπεραισιόδοξη επέκταση της ANASOC και σε πιο αδύναμες σχέσεις μεταξύ αυτής και της διοίκησης ΗΠΑ/NATO.

Σε αυτήν την ενδιαφέρουσα μελέτη, ο πρώην αξιωματικός της Στρατιωτικής Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ, John Parkinson, αντλεί από την άμεση εμπειρία του για να εξετάσει πώς αυτή η σειρά γεγονότων οδήγησε στην τελική πτώση της Καμπούλ και στην ταραχώδη, βιαστική απόσυρση των δυνάμεων της συμμαχίας το 2021.

Οκτώ καινούργια έγχρωμα αναγλυφικά δείχνουν την ευρεία γκάμα του εξοπλισμού και των στολών που χρησιμοποιούν οι δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων και συμπληρώνονται από μια σειρά ранее αδημοσίευτων φωτογραφιών.