Η γραφή του Kim Ho-Yeon είναι διακριτική αλλά διεισδυτική. Αποφεύγει το μελόδραμα, επιλέγοντας αντ’ αυτού τις καθημερινές υφές: τη ζεστασιά της σούπας από πάστα φασολιών σόγιας, την ήρεμη πειθαρχία ενός εργαζόμενου μερικής απασχόλησης, την ταπεινότητα και την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου που κάποτε απορρίφθηκε από την κοινωνία. Δεν πρόκειται απλώς για μια αφήγηση με καλή διάθεση. Είναι μια αναμέτρηση με τα γηρατειά, την αξιοπρέπεια, τον καπιταλισμό και την αόρατη κοινωνική αρχιτεκτονική των πόλεων… Ένα βιβλίο που ξεχωρίζει στη σύγχρονη μεταφρασμένη λογοτεχνία, το οποίο μιλάει για τον μετα-πανδημικό μας κόσμο, όπου η έννοια της κοινότητας είναι ταυτόχρονα σπάνια και ιερή.
Litro Magazine
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!