Το χάλυβα P91 (9Cr-1Mo-V-Nb) αναπτύχθηκε για εφαρμογές υπερσυμπίεσης σε εργοστάσια ατμού. Η αντοχή στη creeper της συγκολλητής σύνδεσης αυτού του χάλυβα περιορίζεται από την περιοχή με λεπτό κόκκο της ζώνης θερμικής επηρεασμού του. Έχουν εξεταστεί οι παράγοντες που οδηγούν στη μείωση της αντοχής στην creep. Διαπιστώθηκε ότι ο πιο αποτελεσματικός παράγοντας που μειώνει την αντοχή της ρήξης creep της περιοχής με λεπτό κόκκο της ζώνης θερμικής επηρεασμού της συγκολλητής σύνδεσης του χάλυβα P91, σε σύγκριση με άλλες περιοχές της συγκολλητής σύνδεσης, είναι το μικρότερο μέγεθος των προηγούμενων κόκκων ασταθείς. Αυτοί οι λεπτοί προηγούμενοι κόκκοι ασταθείς στην περιοχή με λεπτό κόκκο της HAZ επιταχύνουν το ρυθμό ανάπτυξης των υποκόκκων μαρτενσίτη, με αποτέλεσμα μια πιο μαλακή μήτρα μαρτενσίτη.

Η εξάρτηση του ελάχιστου ρυθμού creep από την εφαρμοσμένη τάση για το βασικό μέταλλο, τις συγκολλητές συνδέσεις και τα δείγματα που προσομοιώνουν την περιοχή με λεπτό κόκκο των συγκολλητών συνδέσεων περιγράφηκε χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή εξίσωση του νόμου της δύναμης. Πειραματικά αποτελέσματα, τόσο με τη μορφή καμπυλών μετατόπισης creep έναντι χρόνου όσο και με καμπύλες ελάχιστου ρυθμού creep έναντι χρόνου, χρησιμοποιήθηκαν για να μελετήσουν τη συμπεριφορά creep των συγκολλητών συνδέσεων από χάλυβα P91 στους 600°C.