όχι ελαφρύ θέμα, δοσμένο ωστόσο όχι βαριά, με έμφαση στην εξωτερίκευση συναισθημάτων, σε ένα, καθόλου μακρινό, μέλλον.

ιδιαίτερος τρόπος γραφής κατά τη γνώμη μου, έτσι ώστε να είναι σαφώς εφικτό το διάβασμα από εντελώς διαφορετικές ηλικιακές ομάδες.

πάντα κατά τη γνώμη μου, δίνει μια ιδιαίτερα θετική εκδοχή ΑΙ/ ρομπότ "ρεπλικας", στα πρώτυπα της γνωστής κινηματογραφικής σειράς blade runner (+ 2049), χωρίς να υπάρχει καμία άμεση σχέση με αυτή, στο θέμα του βιβλίου και στη τοποθέτηση του συγγραφέα.

πολύ ανθρώπινο μυθιστόρημα δοσμενο από έξυπνη οπτική γωνία, ρέει γρήγορα παρά το, όχι μικρό, μέγεθος. ενδεχομένως δίπλα επίκαιρο:

(α) στο βαθμό που τείνουμε να ξεχνάμε την ανθρώπινη υπόσταση μας και τις έννοιες της καλώς εννοούμενης πίστης ή και της ελπίδας, λόγω του σύγχρονου, αρκετά απρόσωπου και "μηχανιστικου" τρόπου ζωής, με εγγενή ελάττωση της συναίσθησης/ ενσυναίσθησης &

(β) στο βαθμό που υιοθετούμε ότι η τεχνολογική εξέλιξη μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο ανάλογα με τον κοινωνικό και ηθικό "παρονομαστή" που επιλέγεται. αρκεί φυσικά αυτή η εξέλιξη να μην παραμένει σε χέρια λίγων ως νέα ολιγαρχία. Ή ως μέσο έμμεσης "αθανασίας" στα χέρια πολλών.

υπάρχουν, μάλλον όχι δοσμένες σε επαρκές βάθος, δύο ακόμα ενδιαφέρουσες ηθικές παράμετροι, αναφορικά με:
(i) την πιθανότητα που εν τέλει δημιουργείται ένα νέο "είδος", χωρίς τα δικαιώματα που ίσως θα δικαιούτο μετά το "πέρας" της όποιας χρήσης...
(ii) την πιθανότητα να προκύψουν νέες μόνιμες μορφές ανισότητας που ενδεχομένως υπονοούν έναν τεχνολογικά πολύ προηγμένο "μεσαίωνα" ως προς τη διαστρωμάτωση και τις ευκαιρίες προσωπικής εξέλιξης και ανάπτυξης.