Δείχνει το εύρος συχνοτήτων που μπορεί να καταγράψει ένα μικρόφωνο και εκφράζεται σε Hertz (Hz). Όσο πιο ισορροπημένο είναι το εύρος, τόσο πιο φυσικός και καθαρός ο ήχος.

Παραδείγματα χρήσης:

• 100 – 10.000 Hz έως 200 – 12.000 Hz: Έμφαση στην κατανόηση ομιλίας, με περιορισμένες χαμηλές και πολύ υψηλές συχνότητες.
• 50 – 14.000 Hz έως 80 – 16.000 Hz: Ισορροπία όγκου και καθαρότητας. Ιδανικό για live εμφανίσεις και δυναμικά μικρόφωνα.
• 40 – 15.000 Hz έως 50 – 18.000 Hz: Πλούσιος, φυσικός ήχος φωνής. Κατάλληλο για podcast, ραδιόφωνο και streaming.
• 20 – 18.000 Hz έως 20 – 20.000 Hz: Πλήρες φάσμα με υψηλή λεπτομέρεια και «αέρα». Ιδανικό για studio ηχογράφηση.
• Κάτω από 20 Hz & πάνω από 20.000 Hz: Εκτεταμένο τεχνικό εύρος για εξειδικευμένες studio εφαρμογές.

Δείχνει πόσο «εύκολα» το μικρόφωνο μεταφέρει το σήμα του στον εξοπλισμό (κονσόλα, κάρτα ήχου, ενισχυτή). Εκφράζεται σε Ohm (Ω).

• Χαμηλή αντίσταση (≤ 600 Ω): Σταθερό σήμα, λιγότερος θόρυβος, ιδανική για επαγγελματικό εξοπλισμό και μεγάλες αποστάσεις καλωδίων.
• Μεσαία αντίσταση (600 – 1.000 Ω): Καλή ισορροπία, συχνή σε live και γενική χρήση.
• Υψηλή αντίσταση (> 1.000 Ω): Πιο ευαίσθητη σε απώλειες και θόρυβο, συνήθως σε παλαιότερο ή ειδικό εξοπλισμό.

Η ευαισθησία (sensitivity) ενός μικροφώνου δείχνει πόσο ισχυρό είναι το σήμα που παράγει όταν καταγράφει έναν ήχο. Μετριέται σε mV/Pa ή dBV/Pa.

•  Υψηλή ευαισθησία: Το μικρόφωνο μπορεί να καταγράψει και πολύ χαμηλούς ήχους, αλλά μπορεί να είναι πιο ευαίσθητο στον περιβαλλοντικό θόρυβο.
•  Χαμηλή ευαισθησία: Καταγράφει πιο δυνατές πηγές ήχου χωρίς παραμόρφωση, αλλά απαιτεί περισσότερη ενίσχυση από τον προενισχυτή.

Γενικά, τα πυκνωτικά μικρόφωνα έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία από τα δυναμικά.