Η ιστορία κάθε αθλητικής ομάδας είναι συνυφασμένη με το όραμα, τις ιδέες και τη ζωή των ιδρυτικών μελών της, την αθλητική πορεία των ανθρώπων που ανέλαβαν τη συνέχιση του οράματός τους, των προπονητών και των αθλητών που την εκπροσώπησαν στους αγωνιστικούς χώρους αλλά και των φιλάθλων, που δέθηκαν μαζί της κοινωνικά και κυρίως συναισθηματικά.

Και η ιστορία του Άρη είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την πόλη της Θεσσαλονίκης, τον Λευκό Πύργο αλλά και την αθλητική παράδοση της περιοχής από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα ως τις μέρες μας. Από το 1912 που απελευθερώθηκε η πόλη από τον οθωμανικό ζυγό μέχρι την άνοιξη του 1914 μια παρέα νεαρών αθλητών 16-18 ετών αναζητούσε την επανασύνδεσή της με το αρχαιοελληνικό αθλητικό ιδεώδες και την ενασχόλησή της με το νέο, συναρπαστικό, άθλημα του ποδοσφαίρου.

Μέσα από την επιλογή του ονόματος 'Άρης' τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου θέλησαν να υποδηλώσουν την αθλητική ισχύ, το αγωνιστικό πάθος αλλά και τα χαρακτηριστικά, που συνόδευαν τον αρχαίο θεό του πολέμου, όπως η επιβλητικότητα, η μεγαλοπρέπεια που εμπνέει σεβασμό και φόβο και η μαχητικότητα.

Ως έμβλημα του συλλόγου επέλεξαν τον 'αναπαυόμενο θεό του πολέμου', ένα άγαλμα που αποδίδεται στον Σκόπα και βρίσκεται σε Μουσείο της Ρώμης. Ακόμα και τα χρώματα του νέου συλλόγου υποδήλωναν σημαντικούς συμβολισμούς αφού το κίτρινο και το μαύρο ήταν τα χρώματα του Βυζαντίου, όπου η Θεσσαλονίκη ήταν πάντοτε η δεύτερη πολιτεία της Αυτοκρατορίας.

Επιπλέον, το κίτρινο είναι το χρώμα που δείχνει τη νιότη, τη χαρά, τη ζωντάνια και την ενεργητικότητα ενώ το μαύρο αντιπροσωπεύει τη θλίψη, την απώλεια αλλά και τη σοβαρότητα.