Ένα βιβλίο καρπός «φλογερού πάθους», όπως το χαρακτηρίζει ο ίδιος ο Νερούδα.

Οι Στίχοι του Καπετάνιου μαζί με τα Είκοσι ερωτικά ποιήματα και ένα τραγούδι χωρίς ελπίδα και τα Εκατό ερωτικά σονέτα συνθέτουν την εμβληματική τριάδα του νερουδιανού ερωτικού λόγου. Γράφτηκαν όταν ήταν εξόριστος στην Ιταλία, με την αστυνομία να τον απειλεί διαρκώς, σε πλήρη απομόνωση από τους φίλους και γνωστούς του, με μοναδική συντροφιά την αγαπημένη του Ματίλδε.

Όπως γράφει ο ίδιος ο μεγάλος Χιλιανός ποιητής στην αυτοβιογραφία του: «Καιροί αξέχαστοι! Δούλευα όλη την ημέρα, και το βράδυ η Ματίλδε δακτυλογραφούσε τα ποιήματά μου. Πρώτη μας φορά ζούσαμε μαζί στο ίδιο σπίτι. Σ’ εκείνον τον τόπο της μεθυστικής ομορφιάς μεγάλωσε, κραταιώθηκε ο έρωτάς μας. Και ποτέ δεν χωρίσαμε. Εκεί τελείωσα τη συγγραφή ενός ερωτικού βιβλίου, βιβλίου που έχει πάθος και πόνο και που εκδόθηκε στη Νάπολη ανωνύμως με τίτλο Οι στίχοι του Καπετάνιου».