Dewar's White Label wurde 1889 von Dewar's Master Blender, AJ Cameron, kreiert. Eine einzigartige Mischung aus über 40 außergewöhnlichen Malt- und Grain-Whiskys, die einen der besten Whiskys der Welt...
Dewar's White Label wurde 1889 von Dewar's Master Blender, AJ Cameron, kreiert. Eine einzigartige Mischung aus über 40 außergewöhnlichen Malt- und Grain-Whiskys, die einen der besten Whiskys der Welt schaffen.
Dewar's White Label wurde 1889 von Dewar's Master Blender, AJ Cameron, kreiert. Eine einzigartige Mischung aus über 40 außergewöhnlichen Malt- und Grain-Whiskys, die einen der besten Whiskys der Welt schaffen.
Spezifikationen werden von offiziellen Hersteller-Websites gesammelt. Bitte überprüfen Sie die Spezifikationen, bevor Sie Ihren endgültigen Kauf tätigen. Wenn Sie ein Problem bemerken, können Sie melden Sie es hier
Generell ist es nicht einfach, etwas Besonderes in der Nase zu unterscheiden. Im Geschmack ist es leicht pfeffrig mit einem holzigen Aroma und einer leichten Süße. Nichts Besonderes, natürlich gibt es viele schlechtere Optionen. Der Preis ist in Ordnung, aber es gibt definitiv bessere Auswahlmöglichkeiten
Γενικα στην μυτη δεν ειναι ευκολο να διακρινεις κατι το ιδιαιτερο.Στη γευση ειναι λιγο πιπερατο με γευση ξυλου και μια ελαφρυα γλυκυτητα.Τιποτα το ιδιαιτερο βεβαιως υπαρχουν και πολλοι χειροτερα.Η τιμη του ειναι οκ απλα σιγουρα υπαρχουν καλυτερες επιλογες
Übersetzt von Griechisch ·
Geschmack
Duft
Preis-Leistungs-Verhältnis
Haben Sie diese Bewertung hilfreich gefunden?
2
4 von 20 Mitgliedern fanden diese Bewertung hilfreich
Vom Whiskey, schottisch und amerikanisch. Ich habe die folgenden in der Reihenfolge vom ältesten zum neuesten konsumiert:
1. The Famous Grouse (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
2. Dimple
3. Jack Daniel's Old No. 7 (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
4. Teacher's, Highland Cream (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
5. Jack Daniel's Gentleman Jack (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
6. Buffalo Trace (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
7. Haig Gold Label
8. Dewar's White Label
9. Jim Beam White Label
Dewar's White Label ist ein einfacher Whiskey im Geschmack und Aroma. Der Geruch aus der Flasche hat mir nicht gefallen.
Selbst sehr erfahrene Whiskey-Verkoster wie der Deutsche Horst Luening auf seinem YouTube-Kanal [whisky.com]. Sowie sein Sohn, ebenfalls ein Verkoster, Ben Luening. Dem ich schon seit einiger Zeit obsessiv folge!
Nun, Herr Luening sagte, dass Dewar's White Label zwar die meisten Auszeichnungen und Medaillen hat, dies aber nicht aufgrund seiner reinen Qualität, seines Geschmacks oder Aromas ist. Sondern einfach, weil es das Vereinigte Königreich so reich gemacht hat.
Immerhin ist es der meistverkaufte Blended Whiskey in den Vereinigten Staaten [USA].
Erlauben Sie mir, meine Meinung auszudrücken. Wenn etwas sehr kommerziell ist, bedeutet das nicht automatisch, dass es im Vergleich zu konkurrierenden Produkten die höchste Qualität hat.
Nun, ich habe diesen Whiskey sehr sorgfältig probiert und gerochen. Pur, ohne Eis oder Wasser.
Das Einzige, was ich vom Geschmack wahrnehmen konnte, war eine Bitterkeit. Gemischt mit einer ordentlichen Portion Süße. Er hat keinen holzigen oder Fass-Geschmack. Oder irgendeinen anderen ausgeprägten Geschmack. Vielleicht nur einen Hauch von Vanille. Er hat mir keine Rauchigkeit gegeben. Zu meiner Enttäuschung.
Diese ausgeprägte Bitterkeit ist das Ergebnis der schottischen Taktik, dasselbe Reifefass mehrmals zu verwenden.
Insgesamt habe ich bisher noch keinen Single Malt Whiskey aus Schottland probiert. Unter den Blended Whiskeys, die ich bisher hatte, konnte mich nur Teacher's beeindrucken.
Allerdings muss ich zugeben, dass mir Dewar's White Label besser gefallen hat als Famous Grouse. Diese beiden Whiskeys haben in Supermärkten ungefähr den gleichen Preis.
Ich verhehle nicht, dass ich ein Fan von amerikanischem Whiskey bin. Der deutlich günstiger ist als schottischer Single Malt. Und leckerer als alle schottischen Blended Whiskeys.
Die Flasche ist hoch und gut verarbeitet. Aber sie sticht nicht so sehr heraus. Wie zum Beispiel die von Teacher's.
Dewar's White Label hat einen Schraubverschluss und ein Sicherheitsventil. Und ich bevorzuge beides. Denn der Schraubverschluss ist im Laufe der Zeit haltbarer im Vergleich zu einem einfachen Korken. Und das Sicherheitsventil ermöglicht ein genaueres und präziseres Einschenken.
Zusammenfassend ist Dewar's White Label ein teurer Whiskey für den anständigen Geschmack und das Aroma, das er bietet. Er kann nicht mit vielen günstigeren oder ähnlich teuren Whiskeys mithalten.
Wie Teacher's oder noch mehr mit dem klassischen, wunderbaren Jack Daniel's Old No.7. Ich würde ihn nicht noch einmal probieren.
Positive Punkte:
• Es ist ein alter und erprobter Whiskey.
• Es ist der meistverkaufte in seiner Kategorie in den USA.
• Es hat einen Schraubverschluss und ein Sicherheitsventil.
Negative Punkte:
• Der Preis ist hoch für seinen Gesamtwert.
• Er schmeckt bitter.
• Der Geruch ist gleichgültig.
Lesen Sie die obige Bewertung unter meiner Blog-Adresse:
Από Ουίσκι, Σκωτσέζικα και Αμερικάνικα. Έχω πιει ως σήμερα (Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2023) με σειρά κατανάλωσης από την παλαιότερη στην νεώτερη, τα εξής:
1. The Famous Grouse (αξιολόγησή μου αυτού του πιοτού υπάρχει στο skroutz.gr)
2. Dimple
3. Jack Daniel’s Old No. 7 (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
4. Teacher's, Highland Cream (αξιολόγησή μου αυτού του πιόματος υπάρχει στο skroutz.gr)
5. Jack Daniel’s Gentleman Jack (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
6. Buffalo Trace (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
7. Haig Gold Label
8. Dewar’s White Label
9. Jim Beam White Label
Το Dewar's White Label, είναι ένα, απλό στη γεύση και στη μυρωδιά, ουίσκι. Το άρωμά του δεν μου άρεσε. Όταν το μύρισα από το μπουκάλι, ανοίγοντάς το.
Ακόμα και πολύ έμπειροι δοκιμαστές ουίσκι. Όπως ο Γερμανός, Horst Luening στο κανάλι του στο YouTube [whisky.com]. Καθώς και ο γιος του, επίσης δοκιμαστής, Ben Luening. Τους οποίους, παρακολουθώ, εδώ και αρκετό καιρό, μετά μανίας!
Λοιπόν ο κύριος Λούνινγκ είπε ότι ναι μεν, το Dewar’s White Label φέρει τις περισσότερες διακρίσεις – μετάλλια. Είναι δηλαδή πολυβραβευμένο.
Αλλά, αυτό δεν συμβαίνει, λόγω της καθαρής ποιότητας, γεύσης ή αρώματος, του πιοτού αυτού. Αλλά, πολύ απλά, διότι έχει κάνει τόσο πολύ πλούσιο, το Ηνωμένο Βασίλειο.
Άλλωστε, είναι το πρώτο σε πωλήσεις Blended Whisky, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής [USA].
Επιτρέψτε μου, να εκφράσω, την άποψή μου. Αν κάτι είναι πολύ εμπορικό. Δεν σημαίνει, αυτομάτως, ότι έχει, και την κορυφαία ποιότητα, σε σχέση με ανταγωνιστικά προϊόντα.
Λοιπόν, γεύτηκα και οσμίστηκα πολύ προσεκτικά αυτό το ουίσκι. Σκέτο, χωρίς πάγο ή νερό.
Το μόνο, που μπόρεσα να αντιληφθώ, από γεύση. Είναι μία πικρίλα. Αναμεμειγμένη με αρκετή δόση γλυκύτητας. Δεν έχει γεύση ξύλου – βαρελιού. Ή κάποια άλλη δοκιμή. Πέρα από ίσως λίγη βανίλια. Καπνό δεν μού έβγαλε καθόλου. Προς απογοήτευσή μου.
Αυτή η διακριτή πίκρα. Είναι αποτέλεσμα, της τσιγκούνικης τακτικής των Σκωτσέζων. Να επαναχρησιμοποιούν, το ίδιο βαρέλι ωρίμανσης, πολλές φορές, ξανά και ξανά.
Γενικά, αν και δεν έχω δοκιμάσει ακόμα, κανένα single malt whisky, από τη Σκωτία. Από τα blended whisky, που έχω πιει ως τώρα. Μόνο το Teacher’s, κατάφερε να με εντυπωσιάσει.
Εντούτοις, οφείλω να ομολογήσω. Ότι το Dewar’s White Label, μού άρεσε περισσότερο, από το Famous Grouse. Τα 2 αυτά ουίσκι έχουν, πάνω – κάτω την ίδια τιμή, στα σούπερ μάρκετ.
Δεν κρύβω, ότι είμαι λάτρης, του Αμερικάνικου ουίσκι. Το οποίο είναι, σημαντικά φθηνότερο, από τα Σκωτσέζικα, single malt. Και, γευστικά, ανώτερο, από όλα τα blended Σκωτσέζικα.
Το μπουκάλι είναι ψηλόλιγνο, επαρκώς προσεγμένο. Αλλά δεν ξεχωρίζει και τόσο. Όπως αυτό του Teacher’s, για παράδειγμα.
Το Dewar’s White Label έχει βιδωτό καπάκι και βαλβίδα ασφαλείας. Και τα 2 αυτά τα προτιμώ. Επειδή, το βιδωτό καπάκι, είναι πιο γερό, σε βάθος χρόνου, σε σύγκριση με τον απλό φελλό. Και η βαλβίδα ασφαλείας, επιτρέπει την πιο μετρημένη και ακριβείας, πόση.
Καταληκτικά λοιπόν. Το Dewar’s White Label είναι ένα ουίσκι, ακριβό, για την καλούτσικη γεύση, και την οσμή, που αυτό προσφέρει. Δεν μπορεί να ανταγωνιστεί, πολλά, ακόμα και φθηνότερα, ή παρόμοιας τιμής, ουίσκι.
Όπως το Teacher’s ή ακόμα περισσότερο το κλασικό, θαυμάσιο, Jack Daniel’s Old No.7. Δεν θα το ξαναδοκίμαζα.
Θετικά
• Είναι ένα παλαιό και δοκιμασμένο ουίσκι
• Είναι πρώτο σε πωλήσεις, στην κατηγορία του, στις Η.Π.Α.
• Έχει βιδωτό καπάκι και βαλβίδα ασφαλείας
Αρνητικά
• Τσιμπημένη τιμή, για την συνολική, αξία του
• Είναι πικρό, στη γεύση
• Αδιάφορη η οσμή του
Διαβάστε την παραπάνω αξιολόγηση και στην διεύθυνση του σχετικού ιστολογίου (blog) μου:
Es ist ein klassischer "sauberer" Whisky mit einem relativ süßen Geschmack, ohne die Übertreibungen anderer. Er ist leicht trinkbar, ohne grob zu sein. Am Ende gibt es einen Hauch von Rauch und ein wenig Honig. Für seinen Preis ist er einer der besten Whiskys im Vergleich zu viel beliebteren Mischungen.
Είναι ένα κλασσικό "καθαρό" ουίσκι με σχετικά γλυκιά γεύση, χωρίς όμως τις υπερβολές άλλων. Πίνεται εύκολα χωρίς να "χτυπάει". Υπάρχει στο τέλος ένας υπαινιγμός καπνού και λίγο μέλι. Για την τιμή του ένα από τα καλύτερα ουίσκι σε σχέση με πολύ πιό δημοφιλή blended.
Übersetzt von Griechisch ·
Geschmack
Preis-Leistungs-Verhältnis
Duft
Haben Sie diese Bewertung hilfreich gefunden?
5
1 von 1 Mitgliedern fanden diese Bewertung hilfreich
Generell ist es nicht einfach, etwas Besonderes in der Nase zu unterscheiden. Im Geschmack ist es leicht pfeffrig mit einem holzigen Aroma und einer leichten Süße. Nichts Besonderes, natürlich gibt es viele schlechtere Optionen. Der Preis ist in Ordnung, aber es gibt definitiv bessere Auswahlmöglichkeiten
Γενικα στην μυτη δεν ειναι ευκολο να διακρινεις κατι το ιδιαιτερο.Στη γευση ειναι λιγο πιπερατο με γευση ξυλου και μια ελαφρυα γλυκυτητα.Τιποτα το ιδιαιτερο βεβαιως υπαρχουν και πολλοι χειροτερα.Η τιμη του ειναι οκ απλα σιγουρα υπαρχουν καλυτερες επιλογες
Vom Whiskey, schottisch und amerikanisch. Ich habe die folgenden in der Reihenfolge vom ältesten zum neuesten konsumiert:
1. The Famous Grouse (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
2. Dimple
3. Jack Daniel's Old No. 7 (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
4. Teacher's, Highland Cream (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
5. Jack Daniel's Gentleman Jack (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
6. Buffalo Trace (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
7. Haig Gold Label
8. Dewar's White Label
9. Jim Beam White Label
Dewar's White Label ist ein einfacher Whiskey im Geschmack und Aroma. Der Geruch aus der Flasche hat mir nicht gefallen.
Selbst sehr erfahrene Whiskey-Verkoster wie der Deutsche Horst Luening auf seinem YouTube-Kanal [whisky.com]. Sowie sein Sohn, ebenfalls ein Verkoster, Ben Luening. Dem ich schon seit einiger Zeit obsessiv folge!
Nun, Herr Luening sagte, dass Dewar's White Label zwar die meisten Auszeichnungen und Medaillen hat, dies aber nicht aufgrund seiner reinen Qualität, seines Geschmacks oder Aromas ist. Sondern einfach, weil es das Vereinigte Königreich so reich gemacht hat.
Immerhin ist es der meistverkaufte Blended Whiskey in den Vereinigten Staaten [USA].
Erlauben Sie mir, meine Meinung auszudrücken. Wenn etwas sehr kommerziell ist, bedeutet das nicht automatisch, dass es im Vergleich zu konkurrierenden Produkten die höchste Qualität hat.
Nun, ich habe diesen Whiskey sehr sorgfältig probiert und gerochen. Pur, ohne Eis oder Wasser.
Das Einzige, was ich vom Geschmack wahrnehmen konnte, war eine Bitterkeit. Gemischt mit einer ordentlichen Portion Süße. Er hat keinen holzigen oder Fass-Geschmack. Oder irgendeinen anderen ausgeprägten Geschmack. Vielleicht nur einen Hauch von Vanille. Er hat mir keine Rauchigkeit gegeben. Zu meiner Enttäuschung.
Diese ausgeprägte Bitterkeit ist das Ergebnis der schottischen Taktik, dasselbe Reifefass mehrmals zu verwenden.
Insgesamt habe ich bisher noch keinen Single Malt Whiskey aus Schottland probiert. Unter den Blended Whiskeys, die ich bisher hatte, konnte mich nur Teacher's beeindrucken.
Allerdings muss ich zugeben, dass mir Dewar's White Label besser gefallen hat als Famous Grouse. Diese beiden Whiskeys haben in Supermärkten ungefähr den gleichen Preis.
Ich verhehle nicht, dass ich ein Fan von amerikanischem Whiskey bin. Der deutlich günstiger ist als schottischer Single Malt. Und leckerer als alle schottischen Blended Whiskeys.
Die Flasche ist hoch und gut verarbeitet. Aber sie sticht nicht so sehr heraus. Wie zum Beispiel die von Teacher's.
Dewar's White Label hat einen Schraubverschluss und ein Sicherheitsventil. Und ich bevorzuge beides. Denn der Schraubverschluss ist im Laufe der Zeit haltbarer im Vergleich zu einem einfachen Korken. Und das Sicherheitsventil ermöglicht ein genaueres und präziseres Einschenken.
Zusammenfassend ist Dewar's White Label ein teurer Whiskey für den anständigen Geschmack und das Aroma, das er bietet. Er kann nicht mit vielen günstigeren oder ähnlich teuren Whiskeys mithalten.
Wie Teacher's oder noch mehr mit dem klassischen, wunderbaren Jack Daniel's Old No.7. Ich würde ihn nicht noch einmal probieren.
Positive Punkte:
• Es ist ein alter und erprobter Whiskey.
• Es ist der meistverkaufte in seiner Kategorie in den USA.
• Es hat einen Schraubverschluss und ein Sicherheitsventil.
Negative Punkte:
• Der Preis ist hoch für seinen Gesamtwert.
• Er schmeckt bitter.
• Der Geruch ist gleichgültig.
Lesen Sie die obige Bewertung unter meiner Blog-Adresse:
Από Ουίσκι, Σκωτσέζικα και Αμερικάνικα. Έχω πιει ως σήμερα (Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2023) με σειρά κατανάλωσης από την παλαιότερη στην νεώτερη, τα εξής:
1. The Famous Grouse (αξιολόγησή μου αυτού του πιοτού υπάρχει στο skroutz.gr)
2. Dimple
3. Jack Daniel’s Old No. 7 (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
4. Teacher's, Highland Cream (αξιολόγησή μου αυτού του πιόματος υπάρχει στο skroutz.gr)
5. Jack Daniel’s Gentleman Jack (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
6. Buffalo Trace (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
7. Haig Gold Label
8. Dewar’s White Label
9. Jim Beam White Label
Το Dewar's White Label, είναι ένα, απλό στη γεύση και στη μυρωδιά, ουίσκι. Το άρωμά του δεν μου άρεσε. Όταν το μύρισα από το μπουκάλι, ανοίγοντάς το.
Ακόμα και πολύ έμπειροι δοκιμαστές ουίσκι. Όπως ο Γερμανός, Horst Luening στο κανάλι του στο YouTube [whisky.com]. Καθώς και ο γιος του, επίσης δοκιμαστής, Ben Luening. Τους οποίους, παρακολουθώ, εδώ και αρκετό καιρό, μετά μανίας!
Λοιπόν ο κύριος Λούνινγκ είπε ότι ναι μεν, το Dewar’s White Label φέρει τις περισσότερες διακρίσεις – μετάλλια. Είναι δηλαδή πολυβραβευμένο.
Αλλά, αυτό δεν συμβαίνει, λόγω της καθαρής ποιότητας, γεύσης ή αρώματος, του πιοτού αυτού. Αλλά, πολύ απλά, διότι έχει κάνει τόσο πολύ πλούσιο, το Ηνωμένο Βασίλειο.
Άλλωστε, είναι το πρώτο σε πωλήσεις Blended Whisky, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής [USA].
Επιτρέψτε μου, να εκφράσω, την άποψή μου. Αν κάτι είναι πολύ εμπορικό. Δεν σημαίνει, αυτομάτως, ότι έχει, και την κορυφαία ποιότητα, σε σχέση με ανταγωνιστικά προϊόντα.
Λοιπόν, γεύτηκα και οσμίστηκα πολύ προσεκτικά αυτό το ουίσκι. Σκέτο, χωρίς πάγο ή νερό.
Το μόνο, που μπόρεσα να αντιληφθώ, από γεύση. Είναι μία πικρίλα. Αναμεμειγμένη με αρκετή δόση γλυκύτητας. Δεν έχει γεύση ξύλου – βαρελιού. Ή κάποια άλλη δοκιμή. Πέρα από ίσως λίγη βανίλια. Καπνό δεν μού έβγαλε καθόλου. Προς απογοήτευσή μου.
Αυτή η διακριτή πίκρα. Είναι αποτέλεσμα, της τσιγκούνικης τακτικής των Σκωτσέζων. Να επαναχρησιμοποιούν, το ίδιο βαρέλι ωρίμανσης, πολλές φορές, ξανά και ξανά.
Γενικά, αν και δεν έχω δοκιμάσει ακόμα, κανένα single malt whisky, από τη Σκωτία. Από τα blended whisky, που έχω πιει ως τώρα. Μόνο το Teacher’s, κατάφερε να με εντυπωσιάσει.
Εντούτοις, οφείλω να ομολογήσω. Ότι το Dewar’s White Label, μού άρεσε περισσότερο, από το Famous Grouse. Τα 2 αυτά ουίσκι έχουν, πάνω – κάτω την ίδια τιμή, στα σούπερ μάρκετ.
Δεν κρύβω, ότι είμαι λάτρης, του Αμερικάνικου ουίσκι. Το οποίο είναι, σημαντικά φθηνότερο, από τα Σκωτσέζικα, single malt. Και, γευστικά, ανώτερο, από όλα τα blended Σκωτσέζικα.
Το μπουκάλι είναι ψηλόλιγνο, επαρκώς προσεγμένο. Αλλά δεν ξεχωρίζει και τόσο. Όπως αυτό του Teacher’s, για παράδειγμα.
Το Dewar’s White Label έχει βιδωτό καπάκι και βαλβίδα ασφαλείας. Και τα 2 αυτά τα προτιμώ. Επειδή, το βιδωτό καπάκι, είναι πιο γερό, σε βάθος χρόνου, σε σύγκριση με τον απλό φελλό. Και η βαλβίδα ασφαλείας, επιτρέπει την πιο μετρημένη και ακριβείας, πόση.
Καταληκτικά λοιπόν. Το Dewar’s White Label είναι ένα ουίσκι, ακριβό, για την καλούτσικη γεύση, και την οσμή, που αυτό προσφέρει. Δεν μπορεί να ανταγωνιστεί, πολλά, ακόμα και φθηνότερα, ή παρόμοιας τιμής, ουίσκι.
Όπως το Teacher’s ή ακόμα περισσότερο το κλασικό, θαυμάσιο, Jack Daniel’s Old No.7. Δεν θα το ξαναδοκίμαζα.
Θετικά
• Είναι ένα παλαιό και δοκιμασμένο ουίσκι
• Είναι πρώτο σε πωλήσεις, στην κατηγορία του, στις Η.Π.Α.
• Έχει βιδωτό καπάκι και βαλβίδα ασφαλείας
Αρνητικά
• Τσιμπημένη τιμή, για την συνολική, αξία του
• Είναι πικρό, στη γεύση
• Αδιάφορη η οσμή του
Διαβάστε την παραπάνω αξιολόγηση και στην διεύθυνση του σχετικού ιστολογίου (blog) μου:
Es ist ein klassischer "sauberer" Whisky mit einem relativ süßen Geschmack, ohne die Übertreibungen anderer. Er ist leicht trinkbar, ohne grob zu sein. Am Ende gibt es einen Hauch von Rauch und ein wenig Honig. Für seinen Preis ist er einer der besten Whiskys im Vergleich zu viel beliebteren Mischungen.
Είναι ένα κλασσικό "καθαρό" ουίσκι με σχετικά γλυκιά γεύση, χωρίς όμως τις υπερβολές άλλων. Πίνεται εύκολα χωρίς να "χτυπάει". Υπάρχει στο τέλος ένας υπαινιγμός καπνού και λίγο μέλι. Για την τιμή του ένα από τα καλύτερα ουίσκι σε σχέση με πολύ πιό δημοφιλή blended.
Dewar's White Label wurde 1889 von Dewar's Master Blender, AJ Cameron, kreiert. Eine einzigartige Mischung aus über 40 außergewöhnlichen Malt- und Grain-Whiskys, die einen der besten Whiskys der Welt schaffen.
Spezifikationen werden von offiziellen Hersteller-Websites gesammelt. Bitte überprüfen Sie die Spezifikationen, bevor Sie Ihren endgültigen Kauf tätigen. Wenn Sie ein Problem bemerken, können Sie melden Sie es hier
Generell ist es nicht einfach, etwas Besonderes in der Nase zu unterscheiden. Im Geschmack ist es leicht pfeffrig mit einem holzigen Aroma und einer leichten Süße. Nichts Besonderes, natürlich gibt es viele schlechtere Optionen. Der Preis ist in Ordnung, aber es gibt definitiv bessere Auswahlmöglichkeiten
Γενικα στην μυτη δεν ειναι ευκολο να διακρινεις κατι το ιδιαιτερο.Στη γευση ειναι λιγο πιπερατο με γευση ξυλου και μια ελαφρυα γλυκυτητα.Τιποτα το ιδιαιτερο βεβαιως υπαρχουν και πολλοι χειροτερα.Η τιμη του ειναι οκ απλα σιγουρα υπαρχουν καλυτερες επιλογες
Übersetzt von Griechisch ·
Geschmack
Duft
Preis-Leistungs-Verhältnis
Haben Sie diese Bewertung hilfreich gefunden?
2
4 von 20 Mitgliedern fanden diese Bewertung hilfreich
Vom Whiskey, schottisch und amerikanisch. Ich habe die folgenden in der Reihenfolge vom ältesten zum neuesten konsumiert:
1. The Famous Grouse (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
2. Dimple
3. Jack Daniel's Old No. 7 (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
4. Teacher's, Highland Cream (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
5. Jack Daniel's Gentleman Jack (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
6. Buffalo Trace (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
7. Haig Gold Label
8. Dewar's White Label
9. Jim Beam White Label
Dewar's White Label ist ein einfacher Whiskey im Geschmack und Aroma. Der Geruch aus der Flasche hat mir nicht gefallen.
Selbst sehr erfahrene Whiskey-Verkoster wie der Deutsche Horst Luening auf seinem YouTube-Kanal [whisky.com]. Sowie sein Sohn, ebenfalls ein Verkoster, Ben Luening. Dem ich schon seit einiger Zeit obsessiv folge!
Nun, Herr Luening sagte, dass Dewar's White Label zwar die meisten Auszeichnungen und Medaillen hat, dies aber nicht aufgrund seiner reinen Qualität, seines Geschmacks oder Aromas ist. Sondern einfach, weil es das Vereinigte Königreich so reich gemacht hat.
Immerhin ist es der meistverkaufte Blended Whiskey in den Vereinigten Staaten [USA].
Erlauben Sie mir, meine Meinung auszudrücken. Wenn etwas sehr kommerziell ist, bedeutet das nicht automatisch, dass es im Vergleich zu konkurrierenden Produkten die höchste Qualität hat.
Nun, ich habe diesen Whiskey sehr sorgfältig probiert und gerochen. Pur, ohne Eis oder Wasser.
Das Einzige, was ich vom Geschmack wahrnehmen konnte, war eine Bitterkeit. Gemischt mit einer ordentlichen Portion Süße. Er hat keinen holzigen oder Fass-Geschmack. Oder irgendeinen anderen ausgeprägten Geschmack. Vielleicht nur einen Hauch von Vanille. Er hat mir keine Rauchigkeit gegeben. Zu meiner Enttäuschung.
Diese ausgeprägte Bitterkeit ist das Ergebnis der schottischen Taktik, dasselbe Reifefass mehrmals zu verwenden.
Insgesamt habe ich bisher noch keinen Single Malt Whiskey aus Schottland probiert. Unter den Blended Whiskeys, die ich bisher hatte, konnte mich nur Teacher's beeindrucken.
Allerdings muss ich zugeben, dass mir Dewar's White Label besser gefallen hat als Famous Grouse. Diese beiden Whiskeys haben in Supermärkten ungefähr den gleichen Preis.
Ich verhehle nicht, dass ich ein Fan von amerikanischem Whiskey bin. Der deutlich günstiger ist als schottischer Single Malt. Und leckerer als alle schottischen Blended Whiskeys.
Die Flasche ist hoch und gut verarbeitet. Aber sie sticht nicht so sehr heraus. Wie zum Beispiel die von Teacher's.
Dewar's White Label hat einen Schraubverschluss und ein Sicherheitsventil. Und ich bevorzuge beides. Denn der Schraubverschluss ist im Laufe der Zeit haltbarer im Vergleich zu einem einfachen Korken. Und das Sicherheitsventil ermöglicht ein genaueres und präziseres Einschenken.
Zusammenfassend ist Dewar's White Label ein teurer Whiskey für den anständigen Geschmack und das Aroma, das er bietet. Er kann nicht mit vielen günstigeren oder ähnlich teuren Whiskeys mithalten.
Wie Teacher's oder noch mehr mit dem klassischen, wunderbaren Jack Daniel's Old No.7. Ich würde ihn nicht noch einmal probieren.
Positive Punkte:
• Es ist ein alter und erprobter Whiskey.
• Es ist der meistverkaufte in seiner Kategorie in den USA.
• Es hat einen Schraubverschluss und ein Sicherheitsventil.
Negative Punkte:
• Der Preis ist hoch für seinen Gesamtwert.
• Er schmeckt bitter.
• Der Geruch ist gleichgültig.
Lesen Sie die obige Bewertung unter meiner Blog-Adresse:
Από Ουίσκι, Σκωτσέζικα και Αμερικάνικα. Έχω πιει ως σήμερα (Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2023) με σειρά κατανάλωσης από την παλαιότερη στην νεώτερη, τα εξής:
1. The Famous Grouse (αξιολόγησή μου αυτού του πιοτού υπάρχει στο skroutz.gr)
2. Dimple
3. Jack Daniel’s Old No. 7 (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
4. Teacher's, Highland Cream (αξιολόγησή μου αυτού του πιόματος υπάρχει στο skroutz.gr)
5. Jack Daniel’s Gentleman Jack (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
6. Buffalo Trace (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
7. Haig Gold Label
8. Dewar’s White Label
9. Jim Beam White Label
Το Dewar's White Label, είναι ένα, απλό στη γεύση και στη μυρωδιά, ουίσκι. Το άρωμά του δεν μου άρεσε. Όταν το μύρισα από το μπουκάλι, ανοίγοντάς το.
Ακόμα και πολύ έμπειροι δοκιμαστές ουίσκι. Όπως ο Γερμανός, Horst Luening στο κανάλι του στο YouTube [whisky.com]. Καθώς και ο γιος του, επίσης δοκιμαστής, Ben Luening. Τους οποίους, παρακολουθώ, εδώ και αρκετό καιρό, μετά μανίας!
Λοιπόν ο κύριος Λούνινγκ είπε ότι ναι μεν, το Dewar’s White Label φέρει τις περισσότερες διακρίσεις – μετάλλια. Είναι δηλαδή πολυβραβευμένο.
Αλλά, αυτό δεν συμβαίνει, λόγω της καθαρής ποιότητας, γεύσης ή αρώματος, του πιοτού αυτού. Αλλά, πολύ απλά, διότι έχει κάνει τόσο πολύ πλούσιο, το Ηνωμένο Βασίλειο.
Άλλωστε, είναι το πρώτο σε πωλήσεις Blended Whisky, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής [USA].
Επιτρέψτε μου, να εκφράσω, την άποψή μου. Αν κάτι είναι πολύ εμπορικό. Δεν σημαίνει, αυτομάτως, ότι έχει, και την κορυφαία ποιότητα, σε σχέση με ανταγωνιστικά προϊόντα.
Λοιπόν, γεύτηκα και οσμίστηκα πολύ προσεκτικά αυτό το ουίσκι. Σκέτο, χωρίς πάγο ή νερό.
Το μόνο, που μπόρεσα να αντιληφθώ, από γεύση. Είναι μία πικρίλα. Αναμεμειγμένη με αρκετή δόση γλυκύτητας. Δεν έχει γεύση ξύλου – βαρελιού. Ή κάποια άλλη δοκιμή. Πέρα από ίσως λίγη βανίλια. Καπνό δεν μού έβγαλε καθόλου. Προς απογοήτευσή μου.
Αυτή η διακριτή πίκρα. Είναι αποτέλεσμα, της τσιγκούνικης τακτικής των Σκωτσέζων. Να επαναχρησιμοποιούν, το ίδιο βαρέλι ωρίμανσης, πολλές φορές, ξανά και ξανά.
Γενικά, αν και δεν έχω δοκιμάσει ακόμα, κανένα single malt whisky, από τη Σκωτία. Από τα blended whisky, που έχω πιει ως τώρα. Μόνο το Teacher’s, κατάφερε να με εντυπωσιάσει.
Εντούτοις, οφείλω να ομολογήσω. Ότι το Dewar’s White Label, μού άρεσε περισσότερο, από το Famous Grouse. Τα 2 αυτά ουίσκι έχουν, πάνω – κάτω την ίδια τιμή, στα σούπερ μάρκετ.
Δεν κρύβω, ότι είμαι λάτρης, του Αμερικάνικου ουίσκι. Το οποίο είναι, σημαντικά φθηνότερο, από τα Σκωτσέζικα, single malt. Και, γευστικά, ανώτερο, από όλα τα blended Σκωτσέζικα.
Το μπουκάλι είναι ψηλόλιγνο, επαρκώς προσεγμένο. Αλλά δεν ξεχωρίζει και τόσο. Όπως αυτό του Teacher’s, για παράδειγμα.
Το Dewar’s White Label έχει βιδωτό καπάκι και βαλβίδα ασφαλείας. Και τα 2 αυτά τα προτιμώ. Επειδή, το βιδωτό καπάκι, είναι πιο γερό, σε βάθος χρόνου, σε σύγκριση με τον απλό φελλό. Και η βαλβίδα ασφαλείας, επιτρέπει την πιο μετρημένη και ακριβείας, πόση.
Καταληκτικά λοιπόν. Το Dewar’s White Label είναι ένα ουίσκι, ακριβό, για την καλούτσικη γεύση, και την οσμή, που αυτό προσφέρει. Δεν μπορεί να ανταγωνιστεί, πολλά, ακόμα και φθηνότερα, ή παρόμοιας τιμής, ουίσκι.
Όπως το Teacher’s ή ακόμα περισσότερο το κλασικό, θαυμάσιο, Jack Daniel’s Old No.7. Δεν θα το ξαναδοκίμαζα.
Θετικά
• Είναι ένα παλαιό και δοκιμασμένο ουίσκι
• Είναι πρώτο σε πωλήσεις, στην κατηγορία του, στις Η.Π.Α.
• Έχει βιδωτό καπάκι και βαλβίδα ασφαλείας
Αρνητικά
• Τσιμπημένη τιμή, για την συνολική, αξία του
• Είναι πικρό, στη γεύση
• Αδιάφορη η οσμή του
Διαβάστε την παραπάνω αξιολόγηση και στην διεύθυνση του σχετικού ιστολογίου (blog) μου:
Es ist ein klassischer "sauberer" Whisky mit einem relativ süßen Geschmack, ohne die Übertreibungen anderer. Er ist leicht trinkbar, ohne grob zu sein. Am Ende gibt es einen Hauch von Rauch und ein wenig Honig. Für seinen Preis ist er einer der besten Whiskys im Vergleich zu viel beliebteren Mischungen.
Είναι ένα κλασσικό "καθαρό" ουίσκι με σχετικά γλυκιά γεύση, χωρίς όμως τις υπερβολές άλλων. Πίνεται εύκολα χωρίς να "χτυπάει". Υπάρχει στο τέλος ένας υπαινιγμός καπνού και λίγο μέλι. Για την τιμή του ένα από τα καλύτερα ουίσκι σε σχέση με πολύ πιό δημοφιλή blended.
Übersetzt von Griechisch ·
Geschmack
Preis-Leistungs-Verhältnis
Duft
Haben Sie diese Bewertung hilfreich gefunden?
5
1 von 1 Mitgliedern fanden diese Bewertung hilfreich
Generell ist es nicht einfach, etwas Besonderes in der Nase zu unterscheiden. Im Geschmack ist es leicht pfeffrig mit einem holzigen Aroma und einer leichten Süße. Nichts Besonderes, natürlich gibt es viele schlechtere Optionen. Der Preis ist in Ordnung, aber es gibt definitiv bessere Auswahlmöglichkeiten
Γενικα στην μυτη δεν ειναι ευκολο να διακρινεις κατι το ιδιαιτερο.Στη γευση ειναι λιγο πιπερατο με γευση ξυλου και μια ελαφρυα γλυκυτητα.Τιποτα το ιδιαιτερο βεβαιως υπαρχουν και πολλοι χειροτερα.Η τιμη του ειναι οκ απλα σιγουρα υπαρχουν καλυτερες επιλογες
Vom Whiskey, schottisch und amerikanisch. Ich habe die folgenden in der Reihenfolge vom ältesten zum neuesten konsumiert:
1. The Famous Grouse (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
2. Dimple
3. Jack Daniel's Old No. 7 (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
4. Teacher's, Highland Cream (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
5. Jack Daniel's Gentleman Jack (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
6. Buffalo Trace (meine Bewertung dieses Getränks finden Sie auf skroutz.gr)
7. Haig Gold Label
8. Dewar's White Label
9. Jim Beam White Label
Dewar's White Label ist ein einfacher Whiskey im Geschmack und Aroma. Der Geruch aus der Flasche hat mir nicht gefallen.
Selbst sehr erfahrene Whiskey-Verkoster wie der Deutsche Horst Luening auf seinem YouTube-Kanal [whisky.com]. Sowie sein Sohn, ebenfalls ein Verkoster, Ben Luening. Dem ich schon seit einiger Zeit obsessiv folge!
Nun, Herr Luening sagte, dass Dewar's White Label zwar die meisten Auszeichnungen und Medaillen hat, dies aber nicht aufgrund seiner reinen Qualität, seines Geschmacks oder Aromas ist. Sondern einfach, weil es das Vereinigte Königreich so reich gemacht hat.
Immerhin ist es der meistverkaufte Blended Whiskey in den Vereinigten Staaten [USA].
Erlauben Sie mir, meine Meinung auszudrücken. Wenn etwas sehr kommerziell ist, bedeutet das nicht automatisch, dass es im Vergleich zu konkurrierenden Produkten die höchste Qualität hat.
Nun, ich habe diesen Whiskey sehr sorgfältig probiert und gerochen. Pur, ohne Eis oder Wasser.
Das Einzige, was ich vom Geschmack wahrnehmen konnte, war eine Bitterkeit. Gemischt mit einer ordentlichen Portion Süße. Er hat keinen holzigen oder Fass-Geschmack. Oder irgendeinen anderen ausgeprägten Geschmack. Vielleicht nur einen Hauch von Vanille. Er hat mir keine Rauchigkeit gegeben. Zu meiner Enttäuschung.
Diese ausgeprägte Bitterkeit ist das Ergebnis der schottischen Taktik, dasselbe Reifefass mehrmals zu verwenden.
Insgesamt habe ich bisher noch keinen Single Malt Whiskey aus Schottland probiert. Unter den Blended Whiskeys, die ich bisher hatte, konnte mich nur Teacher's beeindrucken.
Allerdings muss ich zugeben, dass mir Dewar's White Label besser gefallen hat als Famous Grouse. Diese beiden Whiskeys haben in Supermärkten ungefähr den gleichen Preis.
Ich verhehle nicht, dass ich ein Fan von amerikanischem Whiskey bin. Der deutlich günstiger ist als schottischer Single Malt. Und leckerer als alle schottischen Blended Whiskeys.
Die Flasche ist hoch und gut verarbeitet. Aber sie sticht nicht so sehr heraus. Wie zum Beispiel die von Teacher's.
Dewar's White Label hat einen Schraubverschluss und ein Sicherheitsventil. Und ich bevorzuge beides. Denn der Schraubverschluss ist im Laufe der Zeit haltbarer im Vergleich zu einem einfachen Korken. Und das Sicherheitsventil ermöglicht ein genaueres und präziseres Einschenken.
Zusammenfassend ist Dewar's White Label ein teurer Whiskey für den anständigen Geschmack und das Aroma, das er bietet. Er kann nicht mit vielen günstigeren oder ähnlich teuren Whiskeys mithalten.
Wie Teacher's oder noch mehr mit dem klassischen, wunderbaren Jack Daniel's Old No.7. Ich würde ihn nicht noch einmal probieren.
Positive Punkte:
• Es ist ein alter und erprobter Whiskey.
• Es ist der meistverkaufte in seiner Kategorie in den USA.
• Es hat einen Schraubverschluss und ein Sicherheitsventil.
Negative Punkte:
• Der Preis ist hoch für seinen Gesamtwert.
• Er schmeckt bitter.
• Der Geruch ist gleichgültig.
Lesen Sie die obige Bewertung unter meiner Blog-Adresse:
Από Ουίσκι, Σκωτσέζικα και Αμερικάνικα. Έχω πιει ως σήμερα (Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2023) με σειρά κατανάλωσης από την παλαιότερη στην νεώτερη, τα εξής:
1. The Famous Grouse (αξιολόγησή μου αυτού του πιοτού υπάρχει στο skroutz.gr)
2. Dimple
3. Jack Daniel’s Old No. 7 (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
4. Teacher's, Highland Cream (αξιολόγησή μου αυτού του πιόματος υπάρχει στο skroutz.gr)
5. Jack Daniel’s Gentleman Jack (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
6. Buffalo Trace (αξιολόγησή μου αυτού του ποτού υπάρχει στο skroutz.gr)
7. Haig Gold Label
8. Dewar’s White Label
9. Jim Beam White Label
Το Dewar's White Label, είναι ένα, απλό στη γεύση και στη μυρωδιά, ουίσκι. Το άρωμά του δεν μου άρεσε. Όταν το μύρισα από το μπουκάλι, ανοίγοντάς το.
Ακόμα και πολύ έμπειροι δοκιμαστές ουίσκι. Όπως ο Γερμανός, Horst Luening στο κανάλι του στο YouTube [whisky.com]. Καθώς και ο γιος του, επίσης δοκιμαστής, Ben Luening. Τους οποίους, παρακολουθώ, εδώ και αρκετό καιρό, μετά μανίας!
Λοιπόν ο κύριος Λούνινγκ είπε ότι ναι μεν, το Dewar’s White Label φέρει τις περισσότερες διακρίσεις – μετάλλια. Είναι δηλαδή πολυβραβευμένο.
Αλλά, αυτό δεν συμβαίνει, λόγω της καθαρής ποιότητας, γεύσης ή αρώματος, του πιοτού αυτού. Αλλά, πολύ απλά, διότι έχει κάνει τόσο πολύ πλούσιο, το Ηνωμένο Βασίλειο.
Άλλωστε, είναι το πρώτο σε πωλήσεις Blended Whisky, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής [USA].
Επιτρέψτε μου, να εκφράσω, την άποψή μου. Αν κάτι είναι πολύ εμπορικό. Δεν σημαίνει, αυτομάτως, ότι έχει, και την κορυφαία ποιότητα, σε σχέση με ανταγωνιστικά προϊόντα.
Λοιπόν, γεύτηκα και οσμίστηκα πολύ προσεκτικά αυτό το ουίσκι. Σκέτο, χωρίς πάγο ή νερό.
Το μόνο, που μπόρεσα να αντιληφθώ, από γεύση. Είναι μία πικρίλα. Αναμεμειγμένη με αρκετή δόση γλυκύτητας. Δεν έχει γεύση ξύλου – βαρελιού. Ή κάποια άλλη δοκιμή. Πέρα από ίσως λίγη βανίλια. Καπνό δεν μού έβγαλε καθόλου. Προς απογοήτευσή μου.
Αυτή η διακριτή πίκρα. Είναι αποτέλεσμα, της τσιγκούνικης τακτικής των Σκωτσέζων. Να επαναχρησιμοποιούν, το ίδιο βαρέλι ωρίμανσης, πολλές φορές, ξανά και ξανά.
Γενικά, αν και δεν έχω δοκιμάσει ακόμα, κανένα single malt whisky, από τη Σκωτία. Από τα blended whisky, που έχω πιει ως τώρα. Μόνο το Teacher’s, κατάφερε να με εντυπωσιάσει.
Εντούτοις, οφείλω να ομολογήσω. Ότι το Dewar’s White Label, μού άρεσε περισσότερο, από το Famous Grouse. Τα 2 αυτά ουίσκι έχουν, πάνω – κάτω την ίδια τιμή, στα σούπερ μάρκετ.
Δεν κρύβω, ότι είμαι λάτρης, του Αμερικάνικου ουίσκι. Το οποίο είναι, σημαντικά φθηνότερο, από τα Σκωτσέζικα, single malt. Και, γευστικά, ανώτερο, από όλα τα blended Σκωτσέζικα.
Το μπουκάλι είναι ψηλόλιγνο, επαρκώς προσεγμένο. Αλλά δεν ξεχωρίζει και τόσο. Όπως αυτό του Teacher’s, για παράδειγμα.
Το Dewar’s White Label έχει βιδωτό καπάκι και βαλβίδα ασφαλείας. Και τα 2 αυτά τα προτιμώ. Επειδή, το βιδωτό καπάκι, είναι πιο γερό, σε βάθος χρόνου, σε σύγκριση με τον απλό φελλό. Και η βαλβίδα ασφαλείας, επιτρέπει την πιο μετρημένη και ακριβείας, πόση.
Καταληκτικά λοιπόν. Το Dewar’s White Label είναι ένα ουίσκι, ακριβό, για την καλούτσικη γεύση, και την οσμή, που αυτό προσφέρει. Δεν μπορεί να ανταγωνιστεί, πολλά, ακόμα και φθηνότερα, ή παρόμοιας τιμής, ουίσκι.
Όπως το Teacher’s ή ακόμα περισσότερο το κλασικό, θαυμάσιο, Jack Daniel’s Old No.7. Δεν θα το ξαναδοκίμαζα.
Θετικά
• Είναι ένα παλαιό και δοκιμασμένο ουίσκι
• Είναι πρώτο σε πωλήσεις, στην κατηγορία του, στις Η.Π.Α.
• Έχει βιδωτό καπάκι και βαλβίδα ασφαλείας
Αρνητικά
• Τσιμπημένη τιμή, για την συνολική, αξία του
• Είναι πικρό, στη γεύση
• Αδιάφορη η οσμή του
Διαβάστε την παραπάνω αξιολόγηση και στην διεύθυνση του σχετικού ιστολογίου (blog) μου:
Es ist ein klassischer "sauberer" Whisky mit einem relativ süßen Geschmack, ohne die Übertreibungen anderer. Er ist leicht trinkbar, ohne grob zu sein. Am Ende gibt es einen Hauch von Rauch und ein wenig Honig. Für seinen Preis ist er einer der besten Whiskys im Vergleich zu viel beliebteren Mischungen.
Είναι ένα κλασσικό "καθαρό" ουίσκι με σχετικά γλυκιά γεύση, χωρίς όμως τις υπερβολές άλλων. Πίνεται εύκολα χωρίς να "χτυπάει". Υπάρχει στο τέλος ένας υπαινιγμός καπνού και λίγο μέλι. Για την τιμή του ένα από τα καλύτερα ουίσκι σε σχέση με πολύ πιό δημοφιλή blended.